బాతాఖాని- లక్ష్మిఫణి కబుర్లు- మేరా భారత్ మహాన్..

  మన పాలకులకి అకస్మాత్తుగా ఐడియాలొచ్చేస్తూంటాయి…అదేదో చాణక్య నీతి అని ఓ పేద్ద పేరు పెట్టుకుంటారు. అది  జాతీయ స్థాయి అయినా, రాష్ట్ర స్థాయి అయినా ఫలితం ఒక్కటే.. “ రాజు గారు తలుచుకుంటే దెబ్బలకు కొదవా ? ..” అన్నట్టుంటాయి కొన్ని కొన్ని నిర్ణయాలు.వీటికి కారణాలు ఎన్నో ఎన్నెన్నో ఉంటాయి. సాధారణంగా ఏలినవారి “ మూడ్ “ ని బట్టుంటాయి.   ఉదాహరణకి తరతరాలనుండీ జరుగుతూన్న సాంప్రదాయలని, అకస్మాత్తుగా మార్చేయడం. దానికో పెద్ద కారణం కూడా అక్కర్లేదు.. జస్ట్ అధికారంలో ఉన్నవారికి అలా అనిపించిందీ.. చేసేసారు.. ప్రజలు ఏ గంగలో దిగితే ఎవడికీ ? –

 మన దేశంలో భక్తికి పెద్ద పీట కదా..  భక్తికి ముఖ్యకారణం నమ్మకం.. ఈ రోజుల్లో ఆధ్యాత్మికత కూడా, వ్యాపారమయిపోయింది.. అది వేరే విషయం. వ్యాపారాత్మకం కాకపోతే , ఎక్కడైనా మతసంబంధిత  సప్తాహాలో, మరోటో, నిర్వహించినప్పుడు, భక్తులందరూ ఫలానా రంగు బట్టలే  ధరించాలని రూలు పెట్టడమెందుకో? ఆగమన శాస్త్రాల్లోనో, వేదాల్లోనో ఈ ప్రస్తావన ఉందా? మా చిన్నప్పుడు, మేమూ దేవాలయాలకి వెళ్ళేవాళ్ళం, ఆధ్యాత్మిక కార్యక్రమాలకీ వెళ్ళేవాళ్ళం.. ఆరోజుల్లో   Dress Code,  సింగినాదం లాటివి ఎప్పుడూ వినలేదు. సాంప్రదాయ దుస్తుల్లో వెళ్తే సరిపోయేది.. అదేకాకుండా, అవేవో  VIP  దర్శనాలూ,  Special  దర్శనాలూ వాటికి వందల్లో టిక్కెట్లూ ఉండేవి కాదు.. అలా అంటే, “ జనాభా ఎక్కువైపోయింది కదండీ..” అంటారు.వెళ్ళేవారికి క్షణాల్లో దైవ దర్శనం అయిపోవాలే.. ఈ పరిస్థితి నే  Cash  చేసుకుంటున్నారు  దేవాలయ నిర్వాహకులు.. “ ఇంత సొమ్ము కడితే స్పెషల్ దర్శనం.. “ అని ఓ ధర పెట్టేసారు. “ రోగికి కావాల్సిందీ అదే.. వైద్యుడు చెప్పేదీ అదే ..”..  ఈరోజుల్లో డబ్బులకేమీ లోటు లేదాయె.మనం ఎంత మొత్తుకున్నా జరిగేవి మానవని వదిలేయడం  ఆరోగ్య కరం..

 మరో రకం దోపిడీ , ఏమిటంటే  .. లక్షణంగా ఉన్నవాటిని కెలకడం.. తెలుగు రాష్ట్రాలు విడిపోగానే, ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజధాని ఎక్కడ పెడదామా అన్న దానిమీద, ఎన్నో ఎన్నెన్నో ఊహాగానాలు చేసారు..  సామాన్య ప్రజలు చేసుకున్నా నష్టం లేదు, కానీ అధికార పార్టీలో వారే రూమర్లు వ్యాపింపచేయడం ఎంతవరకూ సమర్ధనీయం? ఎవడో ఎక్కడో మొదలెడతాడు.. ఫలానా చోటు లో రాజధాని పెడదాం.. అని ముఖ్య మంత్రిగారే మాటల్లో అన్నారు..అంటూ.. బస్ మన  మీడియాకి పనేమీ ఉండదూ, ఎక్కడెక్కడ  sensational news  వస్తుందా అని చూస్తూ ఉంటారు.. రాజధానికంటే ముఖ్యమైన వార్తుంటుందా.. అంతే మర్నాడు, పేపర్లలో పతాకశీర్షికలు.. ఫలానా చోట కొత్త రాజధానీ.. అంటూ, పైగా వీటిమీద టీవీ ల్లో చర్చాకార్యక్రమాలోటీ?రోజంతా టీవీ లో  Scrolling News.. ఎవడైనా చూడడేమో ఇంత ముఖ్యమైన వార్తా..అనుకుని. రాత్రికి రాత్రి ఆ ప్రదేశ చుట్టుపక్కల  భూములన్నిటికీ రెక్కలొచ్చేస్తాయి. రాజకీయ నాయకులైతే, ఎందుకైనా మంచిదని స్థలాలు కొనేసి, ధరలని  inflate  చేసేస్తారు. మొత్తానికి కొట్టుకుని ఓ రాజధానిని ఏర్పాటు చేసారు..ప్రతిపక్షాలకి ఈ వ్యవహారం లో కిట్టుబాటవలేదుట.. తరవాతి ఎన్నికల్లో  అప్పటివరకూ అధికారం లో ఉన్న పార్టీ కాస్తా, కనుమరగైపోయింది..కొత్త పార్టీ వాళ్ళొచ్చి, ఒకటి కాదూ, రాష్ట్రంలోని మూడు ప్రాంతాల్లోనూ తలో రాజధానీ పెడదామూ.. అని కొట్టుకుంటున్నారు..కానీ మధ్యలో జరుగుతూన్నదేమిటంటే ఆయా ప్రాంతాల్లో రియల్ ఎస్టేట్ బూమ్ ప్రారంభమయింది..రాజధాని గొడవెవడిక్కావాలీ? మన బిజినెస్ మూడు పువ్వులూ ఆరు కాయలూ గా ఉండాలి కానీ..

 అంతా సుఖంగా ఉండడం, అదేమిటో పాలకులకి నచ్చదనుకుంటా.. ఏదో ఓ దుమారం లేపితే కావాల్సినంత కాలక్షేపం.. మీడియా వాళ్ళందరికీ  TRP  లు పెరిగిపోతాయీ..  రాజకీయనాయకులకి అడ్డూ అదుపూ ఉండదు.. దేశోధ్ధారకుల్లాగ ప్రకటనలు చేస్తూండొచ్చు. ట్వీట్ లు చేయొచ్చు..

 100 సంవత్సరాలనుండీ  శ్రీ సాయిబాబా క్షేత్రానికి ఓ నమ్మకంతో వెళ్తున్నారు భక్తులు.. ఇన్నాళ్ళూ ఎవరూ పెద్దగా పట్టించుకోలేదు.. ఆయన జన్మస్థలం గురించి.. సడెన్ గా ముఖ్యమంత్రి గారికి ఓ అవిడియా వచ్చేసింది.. మేము 1983 లో  మొట్టమొదటిసారిరిడీ బాబా దర్శనానికి వెళ్ళినప్పుడు, ఎంతో ప్రశాంతంగా ఉండేది. బాబా విగ్రహానికి స్వయంగా దండ కూడా వేసుకోగలిగాము.  ఏవో కొద్ది దుకాణాలు తప్ప మరేమీ ఉండేవి కావు. తిరిగి మరోసారి 2007 లో వెళ్ళినప్పుడైతే పూర్తి వాతావరణమే మారిపోయింది.. క్యూలైన్లూ, ఎక్కడ చూసినా తెలుగు వాతావరణం, పెద్ద పెద్ద హొటళ్ళూ.. వగైరా.. భక్తి కంటే వ్యాపారానికే పెద్ద పీట. రద్దీతో పాటు సౌకర్యాలూ పెరిగాయి.. కాదనడం లేదు..స్పెషల్ దర్శనాలూ, ఎక్కడో దూరంనుండే బాబా దర్శనం.. మరీ తిరుపతి లో అంత కాదనుకోండి..  ఏమైతేనేం బాబా ని కూడా  commercialise  చేసేసారు..దేశ విదేశాలనుండి భక్తులూ .. ఓహ్ ..అంతా ఫైవ్ స్టార్ కల్చర్ వచ్చెసింది.డబ్బు సంపాదించాలంటే షిరిడీ లో ఇన్వెస్ట్ చేస్తే చాలన్నంతగా..

 ఇప్పుడు సడెన్ గా  కొత్తగా వచ్చిన ముఖ్యమంత్రిగారు, బాబా పుట్టిన స్థలం పర్భణి దగ్గరలోని పార్థీ, అక్కడ కూడా అభివృధ్ధి కొసం ప్రభుత్వం 100 కోట్లు గ్రాంట్ చేస్తున్నామూ అనడంతో బాంబు పేలింది.. పార్తీ గ్రామాన్ని కూడా అభివృధ్ధి చేసేస్తే, మనం  షిరిడీ లో పెట్టిన డబ్బంతా ఎలా పెరుగుతుందీ అని ఈ రాజకీయ వ్యాపారస్థులకి గుండెల్లో గుబులు ప్రారంభమయింది.ప్రజల సెంటిమెంటు మీద ఆడుకోవడం, మన నాయకులకి వెన్నతో పెట్టిన విద్యా. అక్కడికేదో  blasphemy  చేసేస్తున్నంత హడావిడి చేస్తున్నారు. నిజమైన భక్తులైతే రెండు పుణ్యక్షేత్రాలకీ వెళ్ళి బాబా దర్శనం చేసుకుంటారు.. కానీ , సంపాదించవలసిన ఆస్థిపాస్తులు  divide  అయిపోతాయనే ఈ వ్యాపారస్థుల దుగ్ధ. అలాగని మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వ నిర్ణయం వెనుక కూడా . ఏదో ఒక ఉద్దేశ్యం లేకపోలేదు.. ఇలాటి ప్రకటనలు చేయడం వెనుక  భూదందా  చేసుకోవడమే.. పూణె లో అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం విషయంలో కూడా ఇదే తంతు…

ఇన్నిటిలోనూ ఆంఆద్మీ కే కష్టాలన్నీ.. పాలకులకి ఏమీ పట్టదు..

బాతాఖాని- లక్ష్మిఫణి కబుర్లు– Loud thinking.

నిన్న సంక్రాంతి పూటా , అబ్బాయి , ఊళ్ళో ఉన్న తెలుగు సినిమాలు చూద్దామూ, అని రమ్మంటే , వెళ్ళాము. మొదటిది “ అలవైకుంఠ పురం “.. పొద్దుటే 8 గంటలకల్లా, వచ్చేయమన్నాడు.  హైదరాబాదు వెళ్ళడానికి “ శతాబ్ది “ ఎక్కాల్సినప్పుడు లేచినట్టుగా, తెల్లవారుఝామునే 4 15 కి  లేచి ఊబర్ కాబ్ లో వెళ్ళాము..

 ఈరోజుల్లో తెలుగు సినిమాలు , ఎటువంటి  expectations  పెట్టుకోకుండా వెళ్తేనే ఆరోగ్యకరం.. సినిమా  ఏక్ దం  entertainer..  కథా కమామీషూ ఏమీ లేదు.. కానీ ప్రతీ డయలాగ్గూ  విని హాయిగా నవ్వుకోవచ్చు.. ఎటువంటి వెర్రి మొర్రి వేషాలూ లేకుండా, ఎవరి పరిధిలో వారు నటించారు. మొత్తం రెండుముప్పావు గంటలూ , ఎక్కడా బోరుకొట్టకుండా నవ్వుకోవచ్చు.పాటల  “ బీట్ “ బావున్నట్టే..ఉన్న రెండుమూడు ఫైట్ సీన్లూ పరవాలేదు.   ఎక్కడా విసుగనిపించలేదు.

 ఇంటికి వెళ్ళి,  పిల్లలతో భోజనం కానిచ్చి, ఓ రెండు మూడు గంటలు రెస్ట్ తీసుకుని, ఇంటికి తిరిగొచ్చేసినా బావుండేది.. కానీ, తలరాతను మార్చుకోలేము కదా.. 4 గంటలకి, రెండో సినిమా కూడా చూసేయాలని “ ఆబ “ ఉందే, అది మహా డేంజరస్. మా చిన్నప్పుడు అమలాపురం చుట్టుపక్కలి గ్రామాల వారు, ఓ రెండెడ్ల బండిలో, అమలాపురం వచ్చేసి, ఓ రెండు మూడు సినిమాలు చూసి తిరిగి ఇళ్ళకు వెళ్ళిపోయేవారు. మేము కూడా అదే పధ్ధతిలో ఒకేరోజున రెండు సినిమాలు చూడాలని అంత యావ ఎందుకు చెప్పండీ?

 ఏదో ఆమధ్య చూసిన “ భరత్ అనే నేను “, “ మహర్షి “ బాగానే ఉన్నట్టు కనిపించాయీ,   “ సరిలేరు నీకెవ్వరు” బాగానే ఉంటుందేమో అనే అపోహతో వెళ్ళాము. అసలు ఆ సినిమా లో ఏం చెప్పాలనుకున్నారో, హాస్యం పేరుతో ఆ స్త్రీపాత్రధారుల వెకిలి వేషాలేమిటో అర్ధమవలేదు. పైగా ఆ సినిమాకి విపరీతమైన పబ్లిసిటీ ఒకటీ.. ఇదివరకొచ్చిన “ ఖలేజా”, “ సైనికుడు “ కమ్మర్షియల్ గా  flop  అయినా, ఆ తరువాత చూసినప్పుడు, ఫరవాలేదనిపించాయి.  ఈ “ సరిలేరు నీకెవ్వరు “ కి అలాటి లక్షణాలేవీ లేవు.  జస్ట్ డిస్గస్టింగ్ అంతే… మరీ మధ్యలో లేచి వెళ్ళిపోతే, రెండేసి వందలు పెట్టి, ఆరు టిక్కెట్లు తిసిన, పిల్లలు బాధపడతారేమోనని, కూర్చుని భరించాల్సొచ్చింది.ప్రతీ అయిదు నిముషాలకీ ఓ ఫైట్ సీనూ..  అర్ధం పర్ధం లేని పాటలూ..

పొద్దుట చూసిన సినిమా  enjoyment  అంతా పటాపంచలయిపోయింది.. Most disappointing…

 

 ఎలాగూ ఈ సినిమాలు  Amazon  లోనో  Netflix  లోనో రెండు మూడు వారాల్లో వచ్చేస్తాయిగా, ఎందుకు చెప్పండి వందలూ, వేలూ తగలేసి , థియేటర్ లో చూడ్డం? 

పత్రికల్లోనూ, సోషల్ మీడియాలోనూ  రివ్యూలు రాస్తూంటారు కొందరు.. వాళ్ళదేం పోయిందీ? మన లాగ వందలేసి రూపాయలు పెట్టి టిక్కెట్లేమైనా కొనాలా పెట్టాలా?  ఫుకట్ గా నే చూసి, “ విశ్వాస పాత్రం” గా , చూసిన సినిమాని పొగిడేస్తారు.. లేకపోతే, భవిష్యత్తులో వచ్చే సినిమాలకి కాంప్లిమెంటరీ టిక్కెట్ట్లు దొరకవు.

అలాగే మిగిలిన వ్యాపార ప్రకటనలు కూడానూ.. ఏ సెలెబ్రెటీ కో లక్షలూ, కోట్లూ పోసి  ప్రకటనలు తయారు చేస్తారు.. వాళ్ళేమైనా వాడారా పెట్టారా? మనకి అంటగట్టడమే కదా.. పైగా ఆ   Ad Campaign  డబ్బులన్నీ మన దగ్గర వసూలు చేస్తారు…

 Moral of the Story  :  ఎప్పుడూ సినిమాల రివ్యూలు చదివీ, వ్యాపార ప్రకటనలు చూసీ..తద్దినం కొని తెచ్చుకోనక్కర్లేదు…

%d bloggers like this: