బాతాఖాని- లక్ష్మిఫణి కబుర్లు– where is the sense of humour gone ?


పూర్వపు రోజులతో పోలిస్తే   ఈ రోజుల్లో గమనించిందేమిటంటే, మనుషుల్లో చాలామందికి , Sense of humour  అనబడే “ హార్మోన్ “ తగ్గుముఖం పట్టినట్టనిపిస్తోంది. తగ్గుముఖమనే ఏమిటిలెండి,  almost dried up  అనుకోవచ్చు.ఇదివరకటి రోజుల్లో , వ్యంగ్య చిత్రాలు (  cartoon/ caricature ) వేసే ఘనా పాఠీలుండేవారు. వారి వ్యంగ్యం నుండి ఏ ప్రముఖ వ్యక్తీ కూడా తప్పించుకోలేదనడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. ప్రముఖ కార్టూనిస్టులు   Messers . RKLaxman, Abu Abraham, Oomen, Mario Miranda,Shankar,  తెలుగుజాతికి స్వంతమైన శ్రీ బాపు గారూ, ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఎందరో ఎందరెందరో… ఓ గొప్ప రాజకీయనాయకుడి పైన ఓ కార్టూన్ వేస్తే నవ్వకుండా ఉండలేకపోయేవారు, ఎవరిమీదైతే వేశారో ఆ వ్యక్తి తో సహా…

కానీ ఈరోజుల్లోనో—వ్యంగ్యంగా ఏదైనా వ్యాసం రాసినా, ఓ బొమ్మవేసినా అసలు విషయాన్ని పక్కకుపెట్టి, వాటిమీద వివాదాస్పక చర్చలు మొదలెడతాయి. ఎవరిగురించైతే వేసారొ ఆ వ్యక్తి లోపల్లోపల నవ్వుకున్నా కుదరదు. వారి వందిమాగధులకి పొడుచుకొస్తుంది… “ కందకి లేని దురద… “ సామెతలా. పైగా ఆ కార్టూన్ కి ఓ “ కుల / జాతి “ జెండా తగిలిస్తారు. ఇంక ప్రభుత్వం మీదా, అధికార పక్ష నాయకులమీదా వేస్తే “ దేశద్రోహం “ కింద పరిగణించి జైల్లో వేసినా  ఆశ్చర్యపడక్కర్లేదు. అసలు గుమ్మిడికాయదొంగంటే భుజాలు తడుముకోవడం ఎందుకో ? “ఎంత నవ్వితే అంత ఆరోగ్యం “ అన్నది పోయి “ నవ్వు నాలుగువిధాల చేటు “ లోకి వచ్చేసింది.

 సామాజిక మాధ్యమం (  Social Media )  లోకూడా అదే పరిస్థితి… ఎవరో ఏదో రాస్తారు తమ టైమ్ లైన్ మీద—స్పందించకపోతే బావుండదని, ఏదో తెలిసినవారు కదా అని వ్యాఖ్య పెడితే దాన్ని లైట్ గా తీసుకోవచ్చుగా అని స్పందించిన వ్యక్తి అనుకున్నా, మిగిలినవారికి “ దురద “  ఎక్కుతుంది…అంతే వ్యాఖ్యలమీద వ్యాఖ్యలు… తారీక్ పే తారీక్.. తారిక్ పే తారీక్ .. “   Ghayal  సినిమాలో   Sunny Deol  లా వచ్చేస్తాయి… అసలు వ్యక్తికి పట్టింపులేకపోయినా,  Peer Pressure  ఎక్కువైపోతుంది… అసలు విషయం పక్కదారి పట్టి అటకెక్కేస్తుంది. కొంతమందుంటారు  ఎంతమంది వ్యాఖ్యలు పెట్టినా, స్పందించని ఘనులు. ఏదో ప్రభుత్వంవారి పత్రికా ప్రకటన ధోరణిలో , అందరికీ కలిపి ధన్యవాదాలు చెప్పేవారు…. అలాటప్పుడు వ్యాఖ్యలు పెట్టేవారుకూడా మానేసే ఆస్కారం ఉందని మర్చిపోతారు. చివరకి ఏమౌతోందంటే వ్యాఖ్యలు పెడితే ఓ గొడవా, అసలు పెట్టకపోతే ఇంకో గొడవా..

ఇవన్నీ  ఈరోజుల్లో  Public domain  లో ఈరోజుల్లో చూస్తూన్న మార్పులు… చివరకి ఈ  drying up  ప్రక్రియ నిజజీవితాల్లోకి కూడా వచ్చేస్తోంది.. మనం సరదాగా అనుకున్న మాట అవతలివారికి అభ్యంతకరంగా అనిపించొచ్చు.. అది స్నేహితుల మధ్య అవొచ్చు, తల్లితండ్రులు- పిల్లల మధ్య కూడా కనిపిస్తోంది… ఏదో చనువులాటిదుంటేనే కదా హాస్యంగా అప్పుడప్పుడు మాట్టాడేదీ?  కొత్తగా పరిచయమైన వారితో ఎలాగూ ముభావంగానే ఉంటాము… మరీ మొదటి పరిచయంలోనే  లొడలొడా వాగేయం కదా…  అవతలివారి మనస్థత్వం ఓసారి అంచనా వేసి , రంగంలోకి దిగడం. .. మన మాట పధ్ధతి నచ్చిందా ఇంకోసారి కలవ్వొచ్చు, నచ్చలేదా, ఓ గొడవొదిలిందని వదిలేయొచ్చు. అలాగని మన   Light hearted attitude  మార్చుకోనవసరం లేదని ఇన్నాళ్ళూ అనుకునేవాడిని…

కానీ కొన్నిఅనుభవాలు జరిగితేనేకానీ నేర్చుకోలేముగా…. నోరుమూసుక్కూర్చుంటే అసలు గొడవే ఉండదుగా.. కానీ కూర్చోలేమే…  కానీ ప్రయత్నించి చూడాలి.. బాగుపడొచ్చేమో…

 Learning is an everlasting exercise….

Advertisements

4 Responses

  1. ఏమండోయ్ ఫణిబాబు గారు

    కామెంట మంటా రా ?

    వద్దం టారా 🙂

    జిలేబి

    Like

  2. సెన్స్ ఆఫ్ హ్యూమర్ తగ్గడానికి కారణం మనమీదేనర్రోయ్ అనుకోవడం.ఇదివరకు పెళ్లిళ్ల ల్లో వియ్యాలవారి మీద పాటలు పాడేవాళ్లు..కోపం తెచ్చుకొనేవారు కాదు.మోటు హాస్యాలు కూడా ఉండేవి.ఇప్పుడు మన గిఫ్ట్ మీద మన పేరూ అడ్రస్ రాస్తే తప్ప మనం వచ్చామో లేదో కూడా తెలియదు…

    Like

    • రాధారావు గారూ,

      అదే చాలా బాధగా ఉంది. పొరపాటున మొహంమీద నవ్వొచ్చినా, అది మనసారా వచ్చింది కాదు… ఏదో మొహమ్మాటానికి నవ్వినట్టే కనిపిస్తోంది…

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: