బాతాఖాని- లక్ష్మిఫణి కబుర్లు– ఆ ఆనందాలే వేరు….

ఈరోజుల్లో ఇంట్లోని ఏ వస్తువుకైనా  కొద్దిగా ” నలత ” చేసిందంటే, దానికి వైద్యం చేయించడానికి తడిపి మోపెడవుతోంది.. మామూలు రిపేరీ చేసేవాళ్ళ దగ్గర చేయించుకోకూడదుట.. ఆ కంపెనీవారి  Authorised  Service Centre  లోనే చేయించుకోవాలిట. ఇదివరకటి లాగ ఓ ఫోను చేస్తే రాడు వాడు.. అదేదో  Helpline  కి , చేసి    ఓ అమ్మడు చెప్పినవన్నీ  మాట్టాడకుండా విని, ఆవిడ చెప్పిన అంకెలేవో నొక్కి, మధ్యలో దాని పీక నొక్కేయాలనిపించినా, ఓర్పు వహించి, మొత్తానికి ఓ  “మానవ గొంతు” తో సంపర్కం పొందిన తరువాత, మన గోల ఆ గొంతుక్కి వినిపిస్తే, ఆ గొంతుక మన ” పితూరీ” కి ఓ నెంబరు ఇస్తుంది. మన్నాడో, మూడోనాడో , ఆ వైద్యం చేసేవాడు వచ్చి  మన పాడైపోయిన వస్తువుకి తిరిగి ప్రాణ ప్రతిష్ఠ చేస్తాడు.  ఎప్పటిదాకా పనిచేస్తుందో, మన తలరాతని బట్టి ఉంటుంది. కొండొకచో, రిపేరీలు చేసి చేసి, చివరకి ఆ వస్తువు అసలు ఖరీదుకంటే ఎక్కువే అవొచ్చు. ఎందుకొచ్చిన దరిద్రంరా బాబూ అనుకుని, ఏ  Exchange Offer  వచ్చినప్పుడో, దీన్ని వదిలించుకోవడం. మళ్ళీ కొత్తదానికీ   Action Replay  తప్పదు. ఆ మధ్యన మా ఇంట్లో, రాజమండ్రీలో కొనుక్కున్న  మైక్రోవేవ్  అటకెక్కేసింది లెండి.

 అలాటప్పుడు అనిపిస్తూంటుంది ఇదివరకటిరోజుల్లోనే వస్తువులు , అవడం మోటుగాఉన్నా, మన్నిక మాత్రం బావుండేది. ఓ రేడియో  తీసికోండి, ఆర్ధిక స్తోమత లేనప్పుడు ఓ బ్యాటరీ రేడియోOne.Band.Radio   అదీ   మీడియం వేవు ది, విజయవాడ, హైదరాబాద్ స్టేషన్లలో భక్తి రంజని తో ప్రారంభించి, వార్తలు, కార్మికుల కార్యక్రమాలూ, సాయంత్రం గ్రామస్థుల కార్యక్రమంలో బావగారి కబుర్లూ, అప్పుడప్పుడు రాత్రిళ్ళు వచ్చే మీరుకోరిన పాటలూ, ఆదివారాలు సంక్షిప్త శబ్దచిత్రాలూ.. అబ్బో .. ఎంతగా ఆనందించేవాళ్ళమో.. ఇంకొన్ని రోజులు పోయేసరికి, కరెంటున్నవాళ్ళింట్లో   మూడు నాలుగు  బ్యాండులుండే రేడియోలూ  PYE  . వీటిలో రేడియో సిలోను, క్రికెట్ కామెంట్రీలూ కూడా వినే సావకాశం ఉండేది. బుధవారం వచ్చిందంటే  ” బినాకా గీత్ మాలా ” వినాల్సిందే, మర్నాడు పరీక్ష ఉన్నా సరే.. ఆ రేడియోలకి  అదేదో ఆకుపచ్చ రంగులో   Magic Eye  అని ఉండేది. దాన్ని చూస్తూ రేడియో వినడం అదో వింత. 

రేడియోల్లో వచ్చే పాటలు రికార్డు చేసికోడానికి టేప్ రికార్డర్లూ..Spool.Taperecorder   Tape.Recorder.1

కాలక్రమేణా టీవీలొచ్చాయి. మొదట్లో ఒకే చానెల్ వచ్చేది. BW.Tvs దానికో యాంటినా Antennas గట్టిగా గాలేస్తే, బొమ్మ రావడం మానేసేది. నాన్నగారో, అన్నయ్యో డాబా మీదకు వెళ్ళడం, ఆ యాంటెనాని, అటూ ఇటూ తిప్పడం, బాల్కనీ లో నుంచుని, హాల్లోకి తొంగిచూస్తూ , బొమ్మొచ్చిందో లేదో చెప్పడం. ఆ సరదాలన్నీ , ఈరోజుల్లో వస్తూన్న  LED, LCD ల్లో రమ్మంటే వస్తాయా? ఏమిటో ఓ రిమోట్టూ, ఉన్న చోటునుండి లేవక్కర్లేకుండా మార్చుకోడం ట.. అసలు ఈ కొత్తరకం టీవీలొచ్చిన తరువాతే బధ్ధకంకూడా పెరిగిపోయింది.

అంతదాకా ఎందుకూ, టెలిఫోన్లే తీసికోండి, ఎంత అందంగా Telephone (1)  పుష్ఠి గా  ఉండేవో? ఇప్పుడూ ఉన్నాయి, ఎందుకూ ఓ అందమా చందమా, గుప్పెట్లో పట్టేస్తుందిట.ఆరోజుల్లో ఫోన్లు చేయడమే ఓ గొప్ప అందమైన అనుభూతి.

అవన్నీ ఈ తరం వారికి ” పాత చింతకాయ పచ్చళ్ళే”.. కానీ పథ్యానికి అదే కావాలి….

 

%d bloggers like this: