బాతాఖాని-లక్ష్మీఫణి కబుర్లు

   ఇదివరకటి రోజుల్లో మనం ఎప్పుడైనా కొత్త ప్రదేశాలకి వెళ్ళినా, వెళ్తూన్నా, దారి తెలియకపోతే, మధ్యలో ఎవరైనా కనిపిస్తే అడగడమో, లేదా ఎలాగోలాగ వెళ్ళవలసిన చోటుకి వెళ్ళి, ఏ కిళ్ళీకొట్టుదగ్గర నుంచునే వాళ్ళనో, లేదా ఉత్తరాలు బట్వాడా చేసే పోస్టుమాన్నునో అడిగితే, వివరాలు తెలిసేవి.పైగా కొత్త ఊరుకి వెళ్ళీవెళ్ళగానే, ఓహో ఫలనా వారింటికా .. అని పరామర్శ కూడా చేయడమే కాక, ఆ విషయం అందరికీ చెప్పేవారుకూడానూ–ఫలానా వారింటికి చుట్టాలొచ్చారూ అని ! దానితో కొత్తవారితో పరిచయభాగ్యం కూడా జరిగేది.అలాటివన్నీ కొండెక్కేశాయి ఈ రొజుల్లో ! చేతిలో ఓ స్మార్టు ఫోనూ, అందులో అవేవో మ్యాప్పులూ, నావిగేషన్లూనూ. మనం వెళ్ళవలసిన ప్రదేశమేదో అడగ్గానే, ఓ బాణం గుర్తువేసేసి, మార్గదర్సనాలు చేసేస్తోంది. పైగా ఒక్కొక్కప్పుడు ” మాట” రూపంలోకూడా కబుర్లు చెప్పేస్తోంది. దానితో, ఎవరినో అడగాలీ అనే అవసరమే లేకుండా పోయింది. అయినా ఈ రోజుల్లో ఎవరినైనా అడిగినా తెలియదని చెప్పేసి ఊరుకుంటారు, అదృష్టం బాగోక చెప్పినా ఎంతా 3 minutes అంటారు. ఆ చెప్పినవాడి దృష్టిలో కారులో వెళ్తే అయే టైము మాత్రమే చెప్తాడు. మనం నడిచి వెళ్ళేటప్పటికి కనీసం ఓ అర్ధగంటైనా పడుతుంది. అంతకంటే ఈ నేవిగేషన్లే హాయేమో. కానీ, ఈ కొత్త సాంకేతిక పరిజ్ఞానం ధర్మమా అని, కొత్తవారితో మాట్టాడడాలూ, పరిచయాలూ have gone for a toss..

    ఈమధ్యన మా పుణే లో కూడా మనవైపు దొరికే కూరలు దొరకడం మొదలూ, రోజుకో కూర తెచ్చేస్తున్నాను. ఉదాహరణకి ఆనపకాయ తీసికోండి, ఇక్కడ దొరికేది పొడూగ్గా ఉంటుంది, ఓ రుచీ పచీ లేకుండగా, ఏదో ఆనపకాయ ముక్కలు పులుసులో వేసికున్నామన్న మాటే కానీ, మనవైపు దొరికే గుండ్రటి సొరకాయ లోని రుచెక్కడా? అలాగే అరటికాయలూనూ, ఇక్కడేమో అరటిపండు వెరైటీ పచ్చిగా ఉండేదే, అరటికాయ పేరుచెప్పి కూర చేసేసికుంటూంటారు. అసలు ‘బొంత’ అరటికాయలో ఉండే రుచెక్కడ తెలుస్తుందీ వీళ్ళకి? బచ్చలికూరా, గోంగూరా నెలలో ఒక్కసారైనా దొరుకుతూంటాయి. ఇలా నాకు ఎంతో ఇష్టమైన కూరలు దొరకడంతో, మా ఇంటావిడకి పాపం పనెక్కువపోతోంది. ఇదివరకటి రోజుల్లో ఎప్పుడైనా మనవైపు వెళ్తే , ఈ కూరలతోనే భోజనం. అక్కడవాళ్ళేమో, ఏదో అలవాటేమో అని క్యాబేజీలూ, కేరట్లూ, పొటాటోలతోనూ కూరలు చేసి అతిథిసత్కారం చేద్దామూ అనుకుంటారాయె, నేనేమో హాయిగా ఏ అరిటికాయో కూరచేసి, పులుసులోకి ఆ గుండ్రటి ఆనపకాయ ముక్కలు వేసి పెడితే చాలూ అంటూంటాను. వీడు జీవితంలో బాగుపడే అవకాశం మాత్రం లేదనేసి నవ్వుకునేవారు..నాదేం పోయిందీ, నోటికి హితవుగా ఉండేవేవో తినే భాగ్యం కలిగేది. కానీ, అక్కడదొరికే కూరలు ఇక్కడ కూడా దొరుకుతూండడంతో ఆనందం పట్టలేక మీతో పంచుకుంటున్నాను.Veg

..

    గోతెలుగు.కాం లో ఈవారం కూడా నా వ్యాసం వచ్చింది.

    ఈమధ్యన మేలిమిబంగారంలాటి పాత తెలుగు పత్రికలు చదువుతున్నానన్నానుగా, అందులో ఒక కార్టూను ఇలా...గ్రంధకర్తలకు...

%d bloggers like this: