బాతాఖాని-లక్ష్మిఫణి కబుర్లు-Indian Institute of Advanced Studies.

    మొదటి రోజు సిమ్లా లో మాల్ రోడ్దు ఎక్కేటప్పటికే తలప్రాణం తోకకి వచ్చేసింది.అన్నీ ఎత్తులూ, పల్లాలూనూ, ఎక్కడా ఓ రిక్షాలాటిదికూడా కనిపించలేదు.ఒకసారి తిప్పలు పడివెళ్ళిన తరువాత ఎలాగోలాగ తిరిగి రావద్దూ మరి? మొత్తానికి వాళ్ళనీ వీళ్ళనీ అడిగి హొటల్ కి చేరాము. మర్నాడు మొదటిరోజు టాక్సీ వాడినే కుదుర్చుకుని వాడికిష్టమైన ప్రదేశానికి తీసికెళ్ళమంటే పదకొండు గంటల కల్లా ఈ శీర్షిక కి పెట్టిన పేరుందే IIASIIAS 1IIAS2IIAS3 కి తీసికొచ్చాడు.

    ఆ భవనమే ఒక అద్భుతం. ఎప్పుడో 150 ఏళ్ళ క్రితం కట్టారుట. ఇప్పటికీ చెక్కు చెదరకుండా ఉంది.ఆ భవనంలోనే బ్రిటిష్ వైస్ రాయి ఉండి దేశ పరిపాలన సాగించేవారుట. 1945-46 లలో దేశవిభజనకి సంప్రదింపులు ముందుగా అక్కడే జరిగాయిట.వారు అప్పుడు దేశవిభజన కోసం తయారుచేసిన MAP ఏ టేబిల్ పై పెట్టి,Table సంప్రదింపులు జరిపారో ఆ టేబుల్ కూడా ఇప్పటికీ అలాగే ఉంది.బ్రిటిష్ వైస్ రాయ్ కూర్చుండే రీగల్ ఛైర్ కూడా భద్రంగాVice Regal Chair ఉంచారు.

    ఓ 40 నిముషాలపాటు, సామాన్య ప్రజానీకాన్ని అనుమతించే ప్రదేశాలన్నీ ఓ గైడ్ చెప్తూంటే చూడగలిగాము. ఒక్క గదిలోనూ, ఇప్పటికీ భద్రంగా ఉంచిన ఆనాటి ఫొటోలూ, ఆ భవనం మొత్తం ఉపయోగించిన చెక్క, వాటిమీద ఆనాటి నగిషీలూ చూస్తూంటే కడుపునిండిపోయింది.1965 నుండీ, భారతప్రభుత్వం వారిచే నడపబడుతున్న IIAS వారి అజమాయిషీలో ఉంది.

    సిమ్లాలో ఇళ్ళన్నీ ఏవో అగ్గిపెట్టెల్లా ఉన్నాయి దూరంనుంచి.shi 1168
సూర్యాస్థమయమంటారా మీరే చూడండిSunset at Shimla

    ఈ ట్రిప్పు మీద నా అభిప్రాయమంటారా– అసలు జీవితంలో ఇలాటివి చూడడమే ఒక గొప్ప అనుభవం.చిన్నప్పుడు వెళ్తే ఇలాటివి అర్ధమవవు. మధ్యవయస్సులో వెళ్ళడానికి సమయాభావమాయె, రిటైరయిన తరువాత ఓపికుండదు. మరి ఎలాగ చూడడం? బ్రిటిష్ వారు మనని చాలాకాలం పరిపాలించారు, కానీ అదేసమయంలో వారి సదుపాయంకోసమైతేనేం, సిమ్లా-కాల్కా రైలుమార్గం వేశారాలేదా? ఇప్పటికీ చెక్కుచెదరకుండా ఉంది. పైన వివరించిన 150 సంవత్సరాల భవనం చూస్తేనే తెలుస్తుంది, ఆ కాలంలో క్వాలిటీకి పెద్ద పీట ఎలా వేసేవారో.అలాగని నేను ఏదో బ్రిటిష్ వారిని సపోర్టుచేస్తున్నాననుకోకండి- ఉన్న మంచివిషయాలు గుర్తుచేసికోవాలికదా.

    అదేరోజు బయలుదేరి మర్నాడు ఢిల్లీ చేరాము. అదే రోజు సాయంత్రం బయలుదేరి మర్నాటి ప్రొద్దుటకల్లా హరిద్వార్ చేరి, ఆటోలో ఋషికేష్ లో ఉత్తరాంచల్ ప్రభుత్వంవారి గెస్ట్ హౌస్ లో ఓ గది తీసికున్నాము.ఆరోజు విశేషాలు అంటే హరిద్వార్ గంగా హారతి, రామ్, లక్ష్మణ్ ఝూలాలూ, మానసాదేవి దర్శనం, చండీమా దర్శనం వివరాలు కొన్నిటిని మా ఇంటావిడ తను వ్రాసిన టపాలో వివరించింది.

బాతాఖాని-లక్ష్మిఫణి కబుర్లు-పుణ్యం.. పురుషార్ధం..

   ఈమధ్యన కొద్దిగా “రాముడు మంచిబాలుడు” లా తయారవుదామనే సదుద్దేశ్యంతో, మా స్నేహితులు ప్రముఖ తెలుగు రచయిత శ్రీ దాసరి అమరేంద్ర గారు ఢిల్లీ వస్తారేమిటీ, సరదాగా చుట్టుపక్కల ఒకసారి తిరుగుదాం అని అడగడమేమిటి, సరే అనేశాను. పుణ్యం పురుషార్ధం ఉంటాయని ఒక ఆధ్యాత్మిక యాత్రా,ఇంకో సరదాగాఉండే ప్రదేశమూ చూపించమని అడగడమేమిటి, ఆయన ఓకే అనడమేమిటి, నేనూ, మా ఇంటావిడా ఛల్ మోహనరంగా అంటూ పాడుకుంటూ,పుణె-నిజాముద్దీన్ దురంతోలో ( అదేమిటో అసలు ఆపేరెందుకు పెట్టారో అర్ధం అవదు) ఎవడైనా అల్లరి చేస్తే “వాడికేం దురంతం..” అని పెద్దలు అనగా విన్నట్టు గుర్తూ. దీంట్లో ఏం అల్లరవుతుందో అనుకుంటూనే బయలుదేరాము.

    ఇంకో సంగతండోయ్.. మొన్న 28 వ తారీకున, మా “మిథునం” 41 సంవత్సరాలు పూర్తయిన శుభసందర్భంలో, ఇంటావిణ్ణి సరదాగా ఉత్తరభారతప్రాంతానికి వెళ్తే బావుంటుందేమో అనే ఉద్దేశ్యం కూడానూ. ఉద్యోగంలో ఉన్నంతకాలం, ఎల్.టి.సీ మీద ప్రతీసారీ తిరుపతి, ఆవిడ పుట్టిల్లూ తప్పించి ఎక్కడకూ తీసికెళ్ళినపాపానికి పొలేదు.ఏదో, పిల్లల ధర్మమా అని నా షష్ఠిపూర్తికి తిరుపతీలో కల్యాణం, తరువాత తమిళనాడు టూరిజం వారితో ఎనిమిది రోజుల ట్రిప్పూ.ఎప్పుడూ కలిసివెళ్లని మాలాటి ప్రాణులు ఇల్లు కదిలేసరికి, మేము వెళ్ళివచ్చిన ప్రాంతాలన్నీ సునామీ లో కొట్టుకుపోయాయి.

   వారం రోజుల ట్రిప్పు గురించి ఎలా వ్రాసి మిమ్మల్నందరినీ “బోరు” కొట్టాలా అని ఆలోచిస్తూంటే అప్పుడే మూడు రోజులు గడిచిపోయాయి.నా మామూలు “గోల” ఒకటుందిగా, మిస్టరీ షాపింగు ఒకటి చేశాను ఈవేళే. మళ్ళీ రేపొకటి. ఇలా ప్రతీరోజూ టైముండడంలేదని, నా టపా పోస్టు చేయకపోతే, మీరందరూ సుఖపడిపోరూ మరి? హాయిగా నా గొడవలేకుండా హాయిగా ఉన్నారు కదూ ఈ వారంరోజులూ? మా adventures ఎవరో ఒకరితో చెప్పుకోపోతే ఎలాగా? నూటికి తొంభై మంది ఇప్పటికే ఈ ప్రదేశాలన్నీ చూసేఉంటారు. కానీ, జన్మానికో శివరాత్రి అన్నట్టు, మాలాటివారు ఎప్పుడు వెళ్ళాలని రాసిపెట్టుంటే అప్పుడే వెళ్తారు. ఏం చేస్తాం కొంతమంది తలవ్రాతలు అలాగే ఉంటాయి…

    “దురంతం”Express లో హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ స్టేషను లో దిగీదిగగానే, మా ఫ్రెండున్నారుకబట్టి సరిపోయింది, లేకపోతే ఎక్కడకు వెళ్ళాలో తెలిసేదికాదు.ఆయనుండే ద్వారకా ఏరియాకి వెళ్ళి, భోజనం తరువాత, “అక్షరధాం” కి తీసికెళ్ళారు. మిగిలినవన్నీ ఇదివరకే అంటే అల్లుడూ, అమ్మాయీ అక్కడ ఉండే రోజుల్లో చూసేశాము.

    రాత్రికి “కాల్కా మెయిల్” లో, బయలుదేరి, మర్నాటి ప్రొద్దుటికి కాల్కా చేరాము.అక్కణ్ణించి అదేదో Toy Train ట దాంట్లో ఎక్కి సిమ్లా చేరాము. మా ఇంటావిడా, మా ఫ్రెండూ మొదట్లోనే చెప్పారు లెండి, మనం మేఘాల్లో వెళ్తామూ అని.ఆయనేమో ఇదివరకు చాలా సార్లు వెళ్ళడం వల్లా, మా ఇంటావిడ నెట్ లో చూడడంవల్లా, నాకంటే కొంచం ఎక్కువే తెలిసున్నట్టు కబుర్లు చెప్పేసారు, ఎవడో ఒక “బక్రా” దొరికాడుకదా మరి. సరే నేనుమాత్రం తక్కువ తిన్నానా అనుకుని, అక్కడెక్కడో దూరంగా, అవేవో తెల్లగా కనిపించేసరికి ఆహా మేఘాలంటే ఇలా ఉంటాయా అని అనుకున్నంతసేపు పట్టలేదు, అవి మూఘాలు కావుట, వాళ్ళెవరో పెట్టిన మంట తాలూకు “పొగ” ట అది ! ఇలా ఉన్నాయి నా తెలివితేటలు ! ఇంక నోరుమూసుక్కూర్చుంటేనే ఇంటికీ వంటికీ మంచిదని ఆ పనే చేసేశాను. మళ్ళీ నోరెత్తితే ఒట్టు !

    నోరంటే మూసుక్కూర్చున్నా కానీ, చేతులూరుకోవుగా, కెమేరా పట్టుకుని ఎడాపెడా ఫొటోలు తీస్తూ కూరున్నాను.ఓహో మేఘమాలా..మేఘాల్లో..

    సిమ్లా లో అడుగెట్టేసరికే వళ్ళంతా కొయ్యబారిపోయింది. అంతకుముందురోజు హిమపాతం ఎక్కువగానే ఉందట. అసలు అదేదో చూద్దామనే కదా ఈ ప్రయాణం ! ఇంక మా ఇంటావిడైతే నన్ను “గంగిరెద్దు” లా అలంకరించేసింది.తీసికెళ్ళిన బట్టలన్నీ నామీద వేసేసి ! నాకంటే నేను వేసికున్న బట్టలే బరువుగా ఉన్నాయి. పైగా ఏదైనా “అవసరం” వస్తే ఆ బట్టలన్నీ తీయడం ఓ గొడవాయిరి ! ఓ టాక్సీ వాడిని మాట్టాడుకుని, అవేవో snow ఉన్న ప్రాంతాలకి తీసికెళ్ళమన్నాము. దారిపొడుగునా మంచే మంచు. అదేదో రోడ్డుపక్కన మన ఊళ్ళల్లో చెత్త తుడిచేసి పక్కకు తోసేసినట్టు, ఎక్కడ చూసినా “మంచు” కుప్పలే !!స్నో2
పై ఫొటోల్లో ఎక్కడా ఈయనా, వాళ్ళావిడా కనిపించనేలేదూ అంటారేమో అని photographic evidence ఈ కింద ఇస్తున్నాను.నేనూ, మా ఇంటావిడామంచే.. మంచు

    అక్కడికి వెళ్ళేటప్పటికి ఫొటోలు తీసేవాళ్ళు వెనక్కాలపడ్డారు.అవేవో వేషాలు వేసి తీసికోమన్నారు.ఈ చలిలో మళ్ళీ బట్టలన్నీ తీయమంటారేమో అని భయపడ్డాను. అలా కాకుండగా మళ్ళీ అవేవో సూదిపిన్నీసులు వళ్ళంతా గుచ్చేసి బట్ట కప్పేశాడు. మరీ బావుండదేమో వద్దండీ అంటుంది మా ఇంటావిడ. పోనిద్దూ, మళ్ళీమళ్ళీ వస్తామా ఏమిటీ, ఎలాగూ ఇంకో రెండు రోజుల్లో 41 ఏళ్ళు పూర్తిచేస్తామూ, పెళ్ళయిన తరువాత హనీమూన్లూ సింగినాదాలూ ఎలాగూ వెళ్ళలేదూ, ఒకళ్ళుండి ఇంకోరు పోతే ఈ ఫొటోలేనా చూసి సంతోషించొచ్చూ, అయినా ఎవరో నవ్వుతారని మన సరదాలు మానెస్తామా ఏమిటీ అని సద్దిచెప్పేసి ఆ ఫొటోలకి దిగిపోయామండీ…హనీమూన్..

    అదండీ విషయం రెండురోజులు ముందుగా అరవైతొమ్మిదో ఏట నలభైఒకటో వార్షికోత్సవం మొత్తానికి ఓ వెరైటీ గా జరుపుకున్నాము. నెత్తిమీదికి ఇన్నేళ్లొచ్చి ఈ సరదాలేమిటీ అనిమాత్రం అనుకోకండి. మిగిలిన విశేషాలు తరువాతి టపాలో…

%d bloggers like this: