బాతాఖాని-లక్ష్మిఫణి కబుర్లు

    మన తెలుగుదేశంలో అయితే, తెలుగు పత్రికలు కావలిసినన్ని దొరుకుతాయి. ఏది కావాలంటే అది కొనుక్కోడం, హాయిగా చదువుకోడమూనూ. కాదూ కూడదూ ,ఏ గ్రంధాలయానికో వెళ్ళి అక్కడ చదువుకోడం. నేనైతే ఏదో లైబ్రరీకి వెళ్ళి చదువుతాననుకోండి, కానీ మా ఇంటవిడో? ఏదో లైబ్రరీలకెళ్ళడం, చదవడం అన్నీ ఉత్తిత్తి కబుర్లనుకోండి, అదేమిటో, మొదటినుండీ కొని చదవాలనే తపనే ఎక్కువ. ఉద్యోగంలో చేరిన మొదట్లో సగం జీతం, ఈ పత్రికలకీ, గ్రామఫోను రికార్డులకే అయిపోయేది.

    కానీ, నాకో ‘దుర్గుణం’ ఉంది, కొనడమైతే కొంటాను కానీ, ఇంటి బయటకి ఎవరినీ మాత్రం తీసికెళ్ళనీయను.దీనివలన చాలామందికి కోపాలొచ్చాయనుకోండి, వాళ్ళిష్టం అది. కొనడానికి ఓపికా, స్థోమతా ఉన్నవాళ్ళుకూడా కొనకుండా, ఫుకట్ గా చదివేస్తామంటే, ఇంక ఆ పత్రికల యాజమాన్యాలు బతికేదెట్లా? లేదంటారా, హాయిగా ఏ లైబ్రరీలోనో చేరడం, అక్కడే కూర్చుని చదువుకోడం.

    గత 50 ఏళ్ళనుండీ, పుణె, వరంగాం లలో ఉండడం చేత, రైల్వే స్టేషనుకి వెళ్ళడం, తెలుగు పత్రికలు కొనుక్కోడమూ ఓ వ్యసనమైపోయింది. ‘రచన’ అని ఒక పత్రికోటుంది తెలుసు కదూ. మరీ ‘భారతి’ అంత standard కాకపోయినా, మిగిలిన పత్రికలతో పొల్చి చూస్తే, బాగానే ఉంటుంది. మొదటి సంచికనుండీ కొంటున్నాను.ఇదివరకటి రోజుల్లో హాయిగా రైల్వే స్టేషన్లలో దొరికేది, ఏమొచ్చిందో ఏమో వాళ్ళ ద్వారా అమ్మడం ఆపేశారు. పైగా ” సంవత్సర చందా” యే మార్గం అనడంతో అదీ చేశాను. మొదట్లో నెల మొదటి వారానికల్లా వచ్చేసేది.ఇదీ బాగానే ఉందీ అనుకున్నంతసేపు పట్టలేదు, ఓ అయిదారు నెలలనుండి, దానికిష్టమున్నప్పుడు వస్తూంటుంది.ఓ వరసా వావీ లేదు.

    ఇలా కాదని శ్రీ శాయిగారికి ఫోనుచేశానా, పాపం ఆయన శ్రధ్ధ తీసికుని, ఫోను చేసిన వారంలోపు పంపిస్తూంటారు. ఆడుతూ పాడుతూ, నాకే సంచికైతే రాలేదని ఫోను చేశానో ఆ సంచిక కాస్తా ఓ నెలకో, రెండు నెలలకో వస్తూంటుంది.పోనీ, ఆ డూప్లికేట్ సంచిక తిరిగి పంపిచ్చేద్దామా అనుకుంటే, మళ్ళీ ఇదో ఖర్చా అని అశ్రధ్ధ చేస్తూంటాను.రెండేసి కాపీలు తీసికోడం భావ్యం కాదూ అనుకుని, ఇంక ఫోనులు చేయడం కూడా మానేశాను.పోనీ అలాగని ఎప్పుడైనా మెయిలు చేశానా, దానికి సమాధానం ఉండదు.ఉండబట్టలెక ఎప్పుడో ఫోనుచేసినా, ” మావాళ్ళు సరీగ్గానే పోస్టు చేస్తున్నారూ, తేడా ఏమైనా ఉంటే మీవాళ్ళదగ్గరే ఉందేమోనండీ” అంటారు.అలాగని పోనీ ఆ పత్రిక ( రెండు నెలల తరువాత నాకు వస్తూన్నది) wrapper చూస్తే, దానిమీద ఒక్క పోస్టల్ స్టాంపూ ఉండదు, చిత్రం ఏమిటంటే పుణె పోస్టాఫీసువాల్ల స్టాంపు కూడా కనిపించదు. మరి “గాలిలో” ఎగిరొస్తోందంటారా?

    అసలు ఈ పోస్టలు వాళ్ళకి నామీద ఏదో పూర్వజన్మపు కక్ష లాటిదుందేమో అనిపిస్తూంటుంది.మూడు నెలలక్రితం, మా చుట్టాలబ్బాయి పెళ్ళి అయింది, ఫోను చేసి చెప్పాడు, పెళ్ళిపత్రిక scan చేసి పంపాడు. అయినా అతని అన్నగారు మళ్ళీ ఫోనుచేసి, అలాకాదూ, మీ ఎడ్రసివ్వండి, ఆహ్వానం పంపాలీ అనేసి, ఆ ఎడ్రసు తీసికున్నాడు.పాపం ఆ అబ్బాయి పంపిన కార్డు చివరకి మూడు నెల్ల తరువాత చేరింది. అదేమిటో అని తెరిచిచూస్తే, ఆ పెళ్ళి శుభలేఖ ! ఆ పెళ్ళైనవాళ్ళకి ఏ బాబో, పాపో పుట్టినతరువాత రాలేదు నయం !!

    ఈ పోస్టాఫీసువాళ్ళ దగ్గర డబ్బులు వేయాలన్నా భయమే, తీరా డబ్బులు తీసికుందామనుకుంటే, ఏదో సంతకంలో తేడాఉందంటారు. అప్పుడెప్పుడో రాజమండ్రీకి transfer చేయించిన ఓ TDR రావడానికి మూడు నెలలు పట్టింది. అదీ ఎప్పుడూ, రాజమండ్రీ నుంచి, పుణె లోని PMG గారికి ఫోన్లుచేయగా, చేయగా .. ఏమిటో ఇదివరకటి రోజుల్లో ఈ పోస్టల్ వాళ్ళంటే చాలా అభిమానం ఉండేది. రానురానూ వాళ్ళంటే ఓ దురభిప్రాయం వచ్చేసింది.

    ఒకానొకప్పుడు పోస్టాఫీసన్నా, ఎండనకా వాననకా అందరికీ యోగక్షేమాలు తెలిపే పోస్ట్ మానన్నా అందరికీ ఓ ఆత్మబంధువుల్లాటివాళ్ళు. ఆరోజుల్లో మనం వినే రేడియోలకి licence అనోటుండేది. ప్రతీ ఏడాదీ ఆ licence కట్టకపోతే ఓ నోటీసోటి పంపేవారు! ఓ ఫోను చేయాలన్నా, ఓ టెలిగ్రాం పంపాలన్నా ఆ పోస్టాఫీసులే దిక్కు.ఎప్పుడైనా పాతజ్ఞాపకాలు తాజా చేసికోడానికి పోస్టాఫీసులకి వెళ్ళినప్పుడు, చూస్తూంటాను ఇంకా వాటినే నమ్ముకున్న ” విశ్వాసపాత్రులు” ఇంకా ఉన్నట్టు.మొదటి వారంలో రష్ గాకూడా ఉంటూంటుంది.

    ఈ పోస్టాఫీసుల్లో ఇప్పుడు సింహభాగం ప్రభుత్వ కార్యాలయాలకే మితం అయినట్టు కనిపిస్తోంది.అదేదో certificate of posting అని ఒకటుండేది, Small savings అయితే సరేసరి, వాటిని సేకరించే ఏజంట్లకు అదేదో కమిషనుకూడా దొరుకుతుంది.ఇవే కాకుండా PPF, Postal Insurance లాటివి ఉండనే ఉన్నాయి. ఇప్పటికీ కొన్ని కొన్ని రైళ్ళలో చూస్తూంటాము RMS ( Railway Mail Service) అని.

    ఈనాటి తరంలో అసలు పోస్టాఫీసులు ఎక్కడుంటాయో కూడా తెలియనివారున్నారంటే ఆశ్చర్యం లేదు. కారణం, వాళ్ళు చేసేపనులు ఇప్పుడు courier వాళ్ళు చేసేస్తున్నారు. పాపం అప్పటికీ speed post అని ఒకటి చేస్తున్నారు, వాళ్ళకు పోటీగా.ఇంక మిగిలినవాటికి ఎన్నెన్నో ప్రెవేటు కంపెనీలవాళ్ళు పోటీకి వచ్చేశారు. ఎంత పోస్టాఫీసులంటే చిన్నచూపున్నా, ప్రతీవారూ passport సంపాదించాలంటే, అదిమాత్రం speed post లోనే వస్తుంది. అలాటప్పుడు గుర్తొస్తూటుంది పోస్టాఫీసుల్లాటివికూడా ఉన్నాయని. ఇదివరకటి రోజుల్లో ఈ పోస్టుమాన్లు దసరాకో, దీపావళికో “మామూళ్ళు” అడిగేవారు. మొత్తం అందరూ కలిసి వచ్చేయడమూ, పాతికో, వందో తీసుకోడమూనూ.ఈమధ్యన “బేరాలు” తగ్గడంవల్లో ఏమో, ఆ paassportలు ఇస్తున్నప్పుడే ఆ మామూళ్ళు తీసేసికుంటున్నారు!

    ఏదిఏమైతేనేమిటి, నాకు ఆ ‘రచన’ పత్రికేదో టైముకిస్తే ఎంత బాగుంటుందో? ఈపోస్టలువాళ్ళని చూసి భయపడి, ఇక్కడ దొరకని తెలుగుపత్రికలకు చందా కట్టాలంటే భయమేస్తోంది కూడానూ !!!!

బాతాఖాని-లక్ష్మిఫణి కబుర్లు–టైంపాస్…

    మన దేశంలో ఎక్కడ ఏది జరిగినా, అంతంత హడావిడి చేసేస్తారే, అలాటిది మన బ్లాగుల్లో అంతమంది మనవాళ్ళు, అమెరికాలో ఉన్నారే, వాళ్ళ గురించి, కనీసం ఆ దేశంలోనే ఉంటున్న మనవారు కొద్దిగా తెలియచేసుంటే బాగుండేదని నా అభిప్రాయం. అలాగని మన చానెళ్ళలో చూడ్డం లేదా అని కాదు. చూడ్డం వేరూ, జరిగిన విపత్తు గురించి, first hand account వినడం వేరూ. అంతమందికి అంత కష్టం వచ్చిందే, అయినా సరే, మనవాళ్ళలాగ ప్రతీ రాజకీయనాయకుడూ ప్రభుత్వాన్ని దుమ్మెత్తి పోస్తున్నట్టు వినలేదూ, చూడలేదూ. అప్పటికీ ప్రతీ రోజూ CNN చూస్తూనే ఉన్నాను.ఇలాటి స్వభావం చూస్తూంటే, వారే more mature గా కనిపిస్తున్నారు. మనవాళ్ళు చూడండి, దురదృష్టవశాత్తూ నిన్న జరిగిన రోడ్డు ప్రమాదంలో మరణించిన శ్రీ ఎర్రంనాయుడి గారి మరణానికి ప్రభుత్వమే కారణం అంటున్నారు.అంటే నేను ఏదో ప్రభుత్వాన్నే సమర్ధిస్తున్నానని కాదు. ప్రతీ దానికీ, ఎవరో ఒకరిని దుమ్మెత్తిపోయడం తప్ప మన నాయకులకి ఇంకో పనే లేదా అని అనిపిస్తూంటుంది.అసలు విషయాన్ని పక్కకుపెట్టి, ఏమిటేమిటో ఊహించేసికోడంలో చూపే నేర్పు, పాలనలోనూ, ప్రజలకి చేసిన promiseలు నెరవేర్చుకోడంలోనూ ఉంటే ఎంత బాగుండేదోకదూ!

    అలాగే మన టివీ చానెళ్ళ వ్యవహారాల్లోనూ, అంత నష్టం జరిగిందే, ఎంతోమంది ప్రాణాలు పోయాయే, ఆ విదారక దృశ్యాలను ఒక్కటంటే ఒక్కటీ చూపించకపోడంలో ఉన్నవిదేశీ చానెళ్ళ విజ్ఞత కి హ్యాట్స్ ఆఫ్ ! మనవాళ్ళు చూడండి, ఎక్కడైనా ఏ దుర్ఘటనైనా జరగడం తరవాయి, క్లోజప్పు చేసి మరీ చూపిస్తూంటారు. పైగా ఎవరైనా చూడలేకపోతారేమో అని, రోజంతా చర్చలూ, పక్కనే పొద్దుణ్ణించీ చూసిన visualసూనూ.గాయపడిన వాడిని హాస్పిటల్కి తీసికెళ్ళడం మానేసి, అతనితో ఇంటర్వ్యూలూ, బైట్టులూనూ. మన వాళ్ళకి అసలు ఎప్పుడు బుధ్ధొస్తుందీ?

    రెండు మూడు రోజుల్లో అత్యంతముఖ్యమైన ప్రెసిడెంటు ఎన్నిక ఉంది.అక్కడవాళ్ళూ ఒకళ్ళమీద ఒకళ్ళు దుమ్మెత్తిపోసుకుంటారు, అయినా ప్రస్థుత విపత్కర పరిస్థితి దృష్ట్యా, ఆ ఎన్నిక ప్రచారాలూ అవీ పక్కకు పెట్టేశారు. ఇక్కడ చూడండి, గుజరాత్ లోనూ, ఇంకోచోటా త్వరలో ఎన్నికలంటున్నారు, ఆ ప్రచారాలు చూడండి– ఈవేళ దిగ్విజయసింగు, మోడీని నీ భార్యనెక్కడ దాచేశావూ..” అంటూ ఓ చురక.దానిక్కారణం ఆ మోడీమహాశయుడేమో, ఆ తరూరు భార్యని ఏదో అన్నాడుట. దరిద్రులు, వాళ్ళవాళ్ళ భార్యలు ఏ గంగలో దిగితే అసలు మనకెందుకూ? వీటికి సాయం ఆ ట్విట్టరూ, ఫేస్ బుక్కులూ ఒకటీ? ప్రతీ తలమాసినవాడూ ఏదో ఒకటనడం, ఎవడిగురించన్నాడో వాడేమో, ఈ రాసినవాడిమీద పరువునష్టం దావా వేయడం. ఆ చిదంబరం గారి కొడుకుని చూళ్ళేదూ?

    ఇంక సుబ్రహ్మణ్యస్వామి “పట్టువదలని విక్రమార్కుడి” లాటివాడు. రాజాని దింపేశాడు. ఇప్పుడు రాణివాసంమీద పడ్డారు, ఏదో ఋజువులూ అవీ ఉన్నాయనే కదా, ఓ పెద్ద పత్రికా సమావేశం పెట్టి చెప్పుకుంటూ పోయాడూ. ఠాఠ్ అదంతా బోగస్సూ, కోర్టులో పరువునష్టం దావా వేస్తామూ అనేశారు. మన దేశంలో ఓ సౌలభ్యం ఉంది, ఎప్పుడైనా ఎవడైనా ఏదైనా అంటే, కోర్టులో ఓ దావా వేసేస్తే సరి, ఎవడికీ సమాధానం చెప్పుకోనఖ్ఖర్లేదు. మరీ బలవంత పెడితే sub judice అంటూ తప్పించుకోవచ్చు! మనం బతికుండగా, ఆ కేసూ విచారణకి రాదు, అందరూ సుఖంగా ఉంటారు.ఇవన్నీ, మీలాటి, మాలాటి “ఆం ఆద్మీలకి” మాత్రం కాదు. Its the exclusive privilege of our politicians and celebrities only. ఆయనెవడో మంత్రిగారు, దీపం ఉండగానే ఇల్లు చక్కబెట్టుకోవాలనుకుని హాయిగా కూతురి పెళ్ళి చేసేస్తున్నాడుట. మనందరికీ కూడా అలాటి ఓ అవకాశం ఇస్తే ఎంత బావుండేదో?

    ఒకదాని తరువాత ఒక్కో రాజగోపురం కూలిపోతోంది. కొత్తగా పాలకొల్లులో క్షీరారామ దేవాలయపురాజగోపురం కూలిపోయింది. ఆ మధ్య శ్రీశైలంలోనిదీ, అంతకు పూర్వం కాళహస్తీ, అంతకుముందు బాపట్ల భావన్నారయణ గుడిదీనూ.కొత్తగా మంత్రిపదవికూడా దొరికిందీ, మన మెగాస్టారు గారు, ఏవేవో ప్రకటనలు చెసేయడం కంటే, స్వంత ఊరు పాలకొల్లు ( ఆయనని ఎన్నుకోలేదనుకోండీ, అది వేరే విషయం)లో గోపురం సంగతి చూడకూడదూ? ఇలాటివి ఆయన శాఖలోకి రావా ఏమిటీ? 200 ఏళ్ళ పురాతన కట్టడం, మరీ tourist attraction లోకి రాదంటారా? ఏమోరాదేమో.సినిమావాళ్ళకి షూటింగులకోసం ఏవేవో చేసేస్తానూ, అస్సలు భారతదేశాన్నే ఓ బ్రాండ్ ఎంబాశడర్ చేసేస్తారుట ! అదీ మన ప్రధానమంత్రిగారు ఈయనతో చెప్పారుట! వినేవాడుండాలి కానీ ఎన్నైనా కబుర్లు చెప్పొచ్చు! ఉన్నవాటిని చూసే దిక్కులేదుకానీ కబుర్లకేమీ లోటులేదు.

    ఇదండీ విషయం.. అయినా బతికేస్తున్నాము. ఏదో మొదలెట్టి దేంట్లోకో వెళ్ళిపోయాను. చెప్పొచ్చేదేమిటంటే, అమెరికాలో ఉంటూన్న మన పాఠకులు అక్కడ జరిగిన ఘోర తుఫాను గురించీ, అక్కడుండే ప్రజానీకం, దానినుండి ఎలా బయటపడకలిగిందీ బ్లాగుల ద్వారా తెలియచేస్తే, మీ యోగక్షేమాలు మాక్కూడా తెలుస్తాయిగా. Give a thought !

బాతాఖాని-లక్ష్మిఫణి కబుర్లు– నవంబరొచ్చిందంటే చాలు…

   కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల ధర్మమా అని, పెన్షన్ తీసికునే వారందరికీ ఈ నవంబరు నెలొచ్చిందంటే, చాలు, ఎక్కడలేని ఓపికా వచ్చేస్తూంటుంది. ఇంకా బతికే ఉన్నామని “నిరూపించు” కోవద్దూ మరీ. ఏదో ఒక్కసారి ఆ పెన్షనిచ్చే బ్యాంకుకి వెళ్ళి, ఓ సంతకం పెట్టేస్తే, ఏడాది పొడుగునా మన పెన్షనేదో మనకొచ్చేస్తూంటుంది. మరీ “బ్యాంకుకి వెళ్ళి సంతకం పెట్టేస్తే..” అని ఇలా టపాల్లో వ్రాసినంత ఈజీయా మరి? Easier said than done.. ప్రతీసారీ ఏదో ఒక మెలికపెట్టి ఈ “వృధ్ధ జీవులతో” ఆడుకోడం, మన బ్యాంకులకీ, ప్రభుత్వానికీ అదో సరదా… వీళ్ళేకదా తేరగా దొరికేదీ…

    నవంబరు నెలలో ఎప్పుడైనా వెళ్ళి ఈ కార్యక్రమం పూర్తిచేసేస్తే ఫరవాలేదూ, అని ఓ రూలున్నా, ఇదివరకటి అనుభవాల దృష్ట్యా నేను మాత్రం ఒకటో తారీకునే బయలుదేరుతూంటాను. ఎందుకంటే కిందటిసారి 15 న చేస్తే, ఆ నెల పెన్షను పడలేదు! కారణం ఏమిటా అని అడిగితే, ” పదో తారీకులోపులో “బతికున్న” వాళ్ళకే నెలాఖరుకి వస్తుందీ, దరిమిలా “బతికున్న” వాళ్ళకి ఈ నెల బకాయితో పాటు, వచ్చే నెలలో ఇస్తారూ అని గౌరవనీయ బ్యాంకు వారు, చెప్పిన కారణంగా, నవంబరు ఒకటనేటప్పడికి ఓ “అనిర్వచనీయ” గౌరవం, భక్తీఏర్పడిపోయింది.అందువలన నవంబరు ఒకటీ , తెల్లారిందంటే చాలు, బ్యాంకు ఎప్పుడు తెరుస్తారా, మనం “బతికే” ఉనట్టు ఎప్పుడు చెప్పేద్దామా అనే ఓ ఆత్రుత! అవేవో ఫారాలూ అవీ నింపాలిగా- 1. మనం బతికే ఉన్నామూ. 2. రెండో పెళ్ళి చేసికోలేదూ..( ఒకళ్ళని భరించడానికే కుదరడం లేదు ఇంకో పెళ్ళి కూడానా) & 3. ఇంకో ఉద్యోగంలో చేరలేదూ.. (this is the biggest joke..). ఫొనిద్దురూ ఏదో అడిగేరూ, అవునూ, లేదూ, లేదూ అని వ్రాసేసి ఓ సంతకం పెట్టేస్తే పోలేదూ..

    ఎలాగూ ప్రతీ ఏడాదీ నింపేవి ఈ ఫారాలేకదా అనేసికుని, కిందటేడాది వెళ్ళినప్పుడే ఓ spare copy ఓటిఅట్టేపెట్టుకున్నాను, అక్కడకేదో నేనే తెలివైనవాడి ననుకుని, ఆ ఫారం ఏదో ఇంట్లోనే నింపేసి, బ్యాంకు తలుపులు తెరిచీ తెరుచుకోగానే ఝూమ్మని లోపలకి తోసేసుకుని వెళ్ళి, ఇచ్చేయొచ్చూ అనుకున్నాను. మిగిలినవాళ్ళెలాగూ ఫారాలు తీసికోడంలో బిజీగా ఉంటారూ, ఏమిటో ఈమాత్రం తెలివితేటలుండొద్దూ, వయసొచ్చింది ఏం లాభం.. etc..etc.. మనసులోనే అనేసికుని, చెప్పాగా మిగతావారికంటే మనమే తెలివైనవాళ్ళమనే దుర్గుణం ఎప్పటికీ వదలదు మనల్ని !

    ఫారం అంటే నింపేశాను కానీ, మరీ అంత ప్రొద్దుటే వెళ్ళడానికి కుదరలేదు కారణం- ఇవాళ్టికీవేళే చేయాలని ఓ మిస్టరీ షాపింగు assignment ఒకటొచ్చింది. అదేదో పూర్తిచేసికుని, ఎలాగూ బ్యాంకు నాలుగున్నరదాకా పనిచేస్తూంది కదా అనేసికుని,
అదేదో పూర్తిచేసికుని, ఒంటిగంటన్నరకి వెళ్ళాను, అప్పటికి రష్ కూడా తగ్గుతుందీ అని. తీరా వెళ్ళి చూస్తే ఏముందీ, పెన్షన్ కౌంటరు ఖాళీ.. అక్కడుండే పిల్ల ( మూడేళ్లనుండీ ఆ అమ్మాయే!!) సావకాశంగా కూర్చుంది. ఇదేమిటీ, తేదీ ఏమైనా తప్పా, ఎంత చెప్పినా వయసొచ్చేస్తూంది, మతిమరుపు ఎక్కువైపోయిందీ ఈమధ్యా అనుకున్నాను. ఒకటో తారీకున అదీ నవంబరు నెల, కౌంటరు మరీ ఇంత ఖాళీయా..అయినా చూద్దామనుకుని, ఎంతో “అతితెలివితేటలు” ప్రదర్శించి ఇంట్లోనే నింపేసిన, ఆ “నలిగి” పోయిన ఫారాన్ని చూపిస్తే.. “No Sir, please get fresh form and submit” అనేసింది. వీటిక్కూడా expiry daట్లూ అవీ మొదలెట్టారా ఏమిటీ అనుకుని, ఆ కొత్త ఫారమేదో తీసికున్నాను.

    చెప్పానుగా మనకంటే తెలివైనవారు మన ప్రభుత్వం వారు.పాత ఫారంలో చెప్పిన మూడింటికీ, ఈ కొత్త ఫారంలో ఇంకోటి కలిపారు.పోనీ అదేదో ముందే ఏ పేపరులోనో తెలియచేయొచ్చుగా, అబ్బే, అలా చేస్తే వాళ్ళకి ఆ “సంతోషాలు” ఎక్కడ దొరుకుతాయీ, ఈ పెన్షనర్లేమో మళ్ళీ ఓ ఏడాద్దాకా కనిపించరూ, అసలంటూ చేస్తే ఇదే అవకాశం. చెప్పొచ్చేదేమిటంటే, పొద్దుణ్ణించీ క్యూల్లో నిలబడ్డవాళ్ళందరికీ ఈ “కొత్త” ఫారం లో నింపవలసిన వివరాలు లేవు. అధవా ఉన్నా వాటి supporting documents లేవు. ఈ కారణాలన్నిటివలనా, క్యూలో నుంచున్న ఏ ఒకటో వంతు వారు మాత్రమే,(అదీ భార్యలు స్వర్గస్థులైన వారు) పని చేసికోగలిగారుట, అదీ అసలు కారణం ఆ కౌంటరు అంత నిర్మానుష్యంగా ఉండడానికి!!

   ఇంక ఆ కొత్తగా కావలిసిన “వివరం” ఏమిటయ్యా అంటే, మనతరువాత మన పెన్షనుకి అధికారం వచ్చే spouse గారి, జన్మ తారీకూ, పాన్ నెంబరూ, వీటి supporting documents, జతచేసి, ఇవ్వాలిట. అదండి విషయం.కారణం మరేమీ లేదూ, ఆమధ్య పేకమిషను లో ఈ పెన్షనర్లెలాగూ చాలా కాలం బతికేస్తున్నారూ, పోనీ వాళ్ళకీ ఓ సౌలభ్యం ఇద్దామూ అనేసికుని, 80 ఏళ్ళకి ఇంత పెంపూ, 90 ఏళ్ళకి ఇంతా, ఏతావేతా వందేళ్ళూ బతికితే పెన్షను కూడా 100% అని.మన వివరాలైతే వాళ్ళ దగ్గర ఉన్నాయి, కానీ ఈ spouse ల విషయంలో, ఏదో వయస్సు ఫలానా సంవత్సరాలూ అన్నామే కానీ, జన్మదినం అవీ ఇవ్వలేదు. మనం బతికున్నన్నాళ్ళూ ఎలాగూ అనుభవించాము, ఆ సౌకర్యమేదో మన తరువాత పెన్షను తీసికునే భార్యక్కూడా రావొద్దూ మరి. అదండి సంగతి..

    ఇంక మనకథలోకొస్తే, మా స్నేహితుడొకరున్నారని చెప్పానుగా SBI లో, ఆయన ధర్మమా అని, ఇంటికొచ్చి, ఆ కాగితాలేవో తీసికుని, మళ్ళీ ఆ ఎండలో పడి వెళ్ళి, మొత్తానికి ఆ కాగితాలన్నీ submit చేసొచ్చాను.ఈ టపా ఎందుకు వ్రాశానూ అంటే, మీ ఇళ్ళల్లో పెన్షను తీసికునేవారందరూ ఊరికే ఎగరేసికుంటూ వెళ్ళిపోడంకాదు, నేను పైన చెప్పిన వివరాలతో వెళ్ళండి. కాదూ.. నువ్వు చెప్పడం మేము వినడమా అనుకున్నారో మీ ఇష్టం..చెప్పడం చెప్పేశాను.. ఆ తరువాత..

%d bloggers like this: