బాతాఖాని-లక్ష్మిఫణి కబుర్లు

    ఈవేళ మా నాన్నగారి ఆబ్దీకం పెడదామని శ్రీ రాఘవేంద్ర మఠానికి వెళ్ళాము. గత 12 సంవత్సరాలనుండీ ( అంటే పూణె తిరిగివచ్చినప్పటినుండీ) అక్కడే పెడుతున్నాను. మరీ మనవైపు ఉన్నట్లు ఉండదనుకోండి,అలాగని మరీ తూతూ మంత్రం కూడా కాదు.పరవాలేదు.అయినా మనం ఆ రోజు స్వర్గస్థులైన మన పెద్దవారిని తలుచుకుని వారికి తర్పణాలు వదలడం ముఖ్యం.ఎక్కడి పధ్ధతి అక్కడిది.No issue.మొదట్లో 150 రూపాయలుచ్చుకునేవారు, అలా క్రమక్రమంగా పెంచి ప్రస్తుతం 400/- చేశారు.రాజమండ్రీలో ఉన్నప్పుడు,క్రిందటిసారి గోదావరి గట్టున ఉండే రాఘవేంద్ర మఠంలో చేశాను. అక్కడ 1000/- రూపాయలుచ్చుకున్నారు. కానీ పధ్ధతంతా, మనం ఇంట్లో ఎలా పెడతామో అలాగే చేశారు. నాలుగు కూరలూ, నాలుగు పచ్చళ్ళూ, గారెలూ, అప్పాల తో భోజనం.సాయంత్రం ఫలహారానికి ఇంటికి కూడా ఇచ్చారు.అగ్నిహోత్రం అదీ పెట్టి చేయించడం వలన అదో రకమైన సంతృప్తీ.అదే రోజుకి ఎంతమందున్నా, ఒక్కొక్కరికి ప్రత్యేకంగా చేయించడంతో అదో పెర్సనల్ టచ్ వచ్చింది.

    ఇక్కడ అలా కాదు. ఓ రోజుముందుగా బుక్ చేసికోవడం, ఆ రోజు 10.30 కి మనం అక్కడ రెడీగా ఉండాలి.గత 12 సంవత్సరాలనుండీ పెడుతున్నానన్నానుగా, అదేరోజు పెట్టే కొంతమందితో పరిచయం అయింది.ప్రతీ ఏడాదీ, కలుసుకోవడం
కలిసిన ప్రతీసారీ ఒకే Standard dialogue- nice to see you again! ఆ మనిషి ఆసారి కలవకపోతే, టపా కట్టేశాడేమో అనుకోవడం అందులో ఒకాయన ( తమిళుడు), ఖాళీ టైములో ఏంచేస్తూంటావూ అన్నారు. ఛాన్సు దొరికితే ఊరుకుంటానా- ఇదిగో రోజుకో టపా తెలుగులో వ్రాసి, తెలుగువారందర్నీ బోరుకొట్టేస్తున్నానూ-అనగానే అచ్చా తెలుగులో ఎలా వ్రాయకలుగుతున్నావూ అనగానే, కంప్యూటర్ మీద నాకున్న ప్రావీణ్యం చెప్పేటప్పటికి, నేనేదో expert అనుకున్నాడు పాపం.ఇంకా ఏవేవో టెక్నికల్ విషయాల్లోకి వెళ్తూంటే, ‘చూడండీ, మీకు తమిళంలో వ్రాయడం నేర్పుతాను.బస్. అంతేకానీ
మరీ నన్ను ఇరుకులో పెట్టి ఏవెవో విషయాలు అడగొద్దూ’అని చెప్పేశాను. సో నాకో ‘శిష్యుడు’ ( నాకంటే పెద్దాయనే!) దొరికారు.మనకు తెలిసినదేదో ఇంకోరితో పంచుకోవడంలో ఉన్న ఆనందం ఇంతా అంతా కాదు!.అయినా ఇన్నేళ్ళనుండీ, ముగ్గురం మాత్రం ప్రతీసారీ కలుసుకుంటున్నాము. క్రిందటేడాది, నేను రాజమండ్రీ లో పెట్టడంవలన నేను కనిపించకపోయేసరికి, పోయాననుకున్నారుట! లేదు మహప్రభో ఇప్పటివరకూ బాగానే ఉన్నానూ అని చెప్పి ఓసారి నవ్వుకున్నాము.పెన్షనర్స్ ప్రతీ ఏడాదీ నవంబరు లో బ్యాంకు(పెన్షను తీసికునే బ్యాంకు) కి వెళ్ళి, మేము బ్రతికే ఉన్నామూ అని ఓ living certificate/ live certificate ఇవ్వాల్లెండి. దాని పెరేదో ఎప్పుడూ గుర్తుండదు. ఏదైతేనేమిటిలెండి బ్రతికే ఉన్నామూ అని వాళ్ళెదురుగా ఓ ఫారం మీద సంతకం పెట్టాలి. ఇదిగో ఈ నవంబరులో అక్కడికోచోటికి వెళ్ళాలి. ఈ సర్టిఫికెట్ గురించి ఎందుకు చెప్పానంటే, రాఘవేంద్ర మఠంలో నా పాతస్నేహితుల్ని కలిసినప్పుడు అది గుర్తొచ్చింది!

    ఇంక అసలు కార్యక్రమానికి వస్తే, ఈవేళ్టి తిథికి చాలా మందొచ్చారు.ఓ పాతికమందిదాకా ఉంటారు. ఈ పన్నెండేళ్ళనుండీ వెళ్తూండడంతో, అక్కడి పురోహితుడేం చెప్తారో, ఏం చేయాలో బాగా గుర్తుండిపోయాయి. పైగా తెలియనివాళ్ళకి గైడెన్స్ కూడా ఇచ్చేటంతటి expertise వచ్చేసింది!ఇదివరకు,అన్నీ ఆ పురోహితుడే సర్దేవారు-అంటే దర్భలు ఇవ్వడం,దోనెల్లో బియ్యం,నువ్వులూ పెట్టడం వగైరా. ఇప్పుడు వాళ్ళుకూడా తెలివిమీరారు. ఎవర్నో ఒకర్ని పిలవడం, వాళ్ళకి ఈ పని అప్పగించేయడం!ప్రతీదాంట్లోనూ outsourcing! హిందీలోనూ, కన్నడంలోనూ చేయిస్తారు.అర్ధం అయినవాళ్ళకి అవుతుంది. లేనివాళ్ళకి వాళ్ళవాళ్ళ అదృష్టం.పక్కవాడేం చేస్తున్నాడో చూడ్డం, వాడేంచేస్తే చేసేయడం!జంధ్యం అటూ ఇటూ మార్చడం లాటివన్నమాట.

    మనం ఎవరి అబ్దీకం పెడుతున్నామో, వారి పేరూ,వారి తండ్రి,తాత పేరూ చెప్పాలిగా. అవన్నీ మామూలుగానే అయ్యాయి.ఓ పెద్ద మనిషి ( మొదటిసారి వచ్చుంటాడు) ఈ పేర్లన్నీ చెప్పమన్నప్పుడు, పాపం అతనికి వినబడలేదో, లేక అర్ధం అవలేదో, తన చాచా ( పినతండ్రి ) పేరుకూడా చెప్పాడు.ఆయన అక్కడే వెనక్కాల ఈ తతంగం అంతా పరిశీలిస్తూ కూర్చున్నారు, సడెన్ గా ఆయనపేరుకూడా మెన్షన్ చేసేటప్పటికి, ఉలిక్కి పడి ‘ मॅ जिंदा हूं बाबा !’ అంటూ ఒకటే గోల!
అందరికీ ఒకటే నవ్వు!మళ్ళీ ఆచమనం చేయించి, దానికేదో ప్రాయశ్చిత్తం చేయించారు! ఇదిగో ఇలాటివి కూడా జరుగుతూంటాయి!

    ఆబ్దికం పెడుతున్నాముకదా అని మరీ సీరియస్సుగానూ, గ్రిమ్ గానూ ఉండఖ్ఖర్లేదు.స్వర్గస్థులైన వారిమీద గౌరవం, అభిమానమూ ఉండడం ముఖ్యం. మధ్యలో ఇలాటి sidelights ! ఈ కార్యక్రమం అంతా ఓ గంటన్నర పట్టింది. ఆ తరువాత ఒంటిగంటకి పక్కా కన్నడ వంట ( మరీ ఏమీ ఎక్కువేం లేవూ- ఓ కూర, పచ్చడి, చిత్రాన్నమో ఏదో అంటారు అదీ,చారు, పల్చగా జావ లా ఉన్న ఓ స్వీటూ) పెట్టి అయిందనిపించారు.

    క్రిందటిసారి మా అమ్మగారి అబ్దీకం పెట్టినప్పుడు, నాలుగు గంటలు continuous గా కూర్చునేటప్పటికి, మర్నాడు మోకాళ్ళు పట్టేసి, నాలుగు రోజులపాటు ‘గృహనిర్భంధం’ లో ఉండవలసివచ్చింది.ఈసారి అలాటి లక్షణాలేమీ కనిపించడంలేదు!

%d bloggers like this: