బాతాఖాని-లక్ష్మిఫణి కబుర్లు– ఒత్తిళ్ళు

    నాకు మా ఫాక్టరీ వాళ్ళిచ్చిన పెన్షనర్స్ పాస్ ( ఐ.డి. కార్డ్) మొన్న వర్షంలో తడిసిపోవడంతో, ఈవేళ కొత్త పాస్ తీసికుందామని ఫాక్టరీకి వెళ్ళాను. ఎలాగూ వెళ్ళాను కదా అని, నేను చివరిగా పనిచేసిన సెక్షన్(పర్చేస్) కి వెళ్ళాను.
నా తరువాత ఇప్పటికి, గత ఐదేళ్ళలోనూ ఆరుగురు వచ్చారుట నేను పనిచేసిన సీటులోకి. అంతకుముందు నేను అదే సీటులోఆరున్నర సంవత్సరాలు పనిచేశాను, వివిధ జనరల్ మేనేజర్ల క్రిందా! అదేదో నా ఘనత అని చెప్పనూ, కాని
ఈవేళ చూసిన తరువాత మాత్రం అనిపించింది, నామీద అప్పటి వారికి ఎంత నమ్మకం ఉండేదో. ప్రస్తుతం ఉన్నతను ఈ నెలాఖరుకి వాలంటరీ రిటైర్మెంటు తీసికుంటున్నాడుట. కారణం- పని వత్తిడి !అతను ఎంత వత్తిడికి గురయ్యాడంటే ఆ మధ్యన ఆత్మహత్య చేసికోపోయాడుట! వామ్మోయ్ అదేమిటో ఎప్పుడూ నాకలాటి వత్తిడే రాలేదు. I enjoyed my job throughout my 42 years of service! No complaints.

    నేను ఉద్యోగంలో చేరినప్పుడు, నా పై అధికారి ఒకే ఒక్క మాట చెప్పారు- నీకు ఏ పని ఇచ్చినా సరే, దాంట్లోని రూల్సూ రెగ్యులేషన్సూ ముందరే తెలిసికో. ఒకసారి నీకు పని సుళువలు తెలిస్తే, ఎవ్వరూ నిన్ను ఏమీ అనలేరు అని.
Once you know the job thoroughly,you never need to be on your backfoot. అదే సూత్రం నా ఉద్యోగంలో పాటించాను! భగవంతుడి దయతో అన్నీ బాగానే జరిగాయి. ఆయనే ఇంకోటికూడా చెప్పారు- Nobody dies of overwork in Government! అని! అది నిజమే అనిపించింది. వాళ్ళిచ్చే జీతం ఊరికే ఇస్తారుటండీ? మనం ఏ పనివాడినైనా కూలికి పెట్టుకుంటే,అతనిచేత ముక్కుపిండి పని చేయించుకుంటాము. మరి అలాటప్పుడు మనం మాత్రం మనం చేసే ఉద్యోగానికి న్యాయం చేయకపోతే ఎలాగ?

    ప్రెవేటు రంగంలో ఎలా ఉంటుందో మాత్రం నాకు తెలియదు. ఈ రోజుల్లో ఎవరిని చూసినా, work pressure అని ఓ గోల పెట్టేస్తూంటారు. మరి వాళ్ళిచ్చే వేలల్లోనూ లక్షల్లోనూ జీతాలు పుచ్చుకునేటప్పుడు, అది మాకు చాలా ఎక్కువా అని ఒక్కడేనా అంటాడా? ఎవరిదగ్గరైనా సరే ‘మంత్రసాని పనికి’ ఒప్పుకున్న తరువాత దేనికైనా సిధ్ధ పడాల్సిందే!మీ పైవాడు మీమీద అజ్మాయిషీ చేస్తాడు,కారణం-వాడిపైవాడు వాణ్ణి పీకుతూంటాడు.ఈ రోజుల్లో ఎక్కడ చూసినా టార్గెట్టులూ, డెడ్ లైన్లూనూ! ఓ సరదాలేదు, ఓ ఆటలెదు, ఓ పాటలేదు స్కూళ్ళలో వెళ్ళే విద్యార్ధుల దగ్గరనుంచీ ప్రతీవాడికీ ఏదో రకమైన ఒత్తిడే. టీచర్లిచ్చిన ప్రాజెక్టులు చేయాలని పిల్లలకి ఒత్తిడి.పిల్లలు స్కూలునుండి వచ్చేసరికి, అమ్మా నాన్నా ఆఫీసులనుండి రారూ. ఏ రాత్రో వచ్చిన తరువాత చల్లగా చెప్తుంది కూతురో కొడుకో. మమ్మీ ఓ ప్రాజెక్టిచ్చారూ, రేపు తీసుకురమ్మన్నారూ అని. పాపం ఆ తల్లి ఇంట్లో వంట సంగతే చూసుకుంటుందా, పిల్లల ప్రాజెక్టే చూస్తుందా?
ఈ రోజుల్లో భార్యాభర్తలిద్దరూ ఉద్యోగాలు చేయవలసి రావడంతో,పిల్లలు కొద్దిగా పై క్లాసుల్లొకి వచ్చేసరికి,పిల్లలసంబంధిత చదువులగురించి కూడా, వాటాలు వేసేసికుంటున్నారు.లాంగ్వేజీ, సైన్సూ భార్యా, మిగిలినవి భర్తా అంటూ.దాంతో ఈ ప్రాజెక్టుల గోల భార్యకే పడుతుంది! ఒక్కోప్పుడు ఈ ఒత్తిళ్ళని చూస్తూంటే జాలేస్తోంది.

    గతవారంలో మా మనవడి పాస్పోర్ట్ వ్యవహారంలో, వెళ్ళానని చెప్పానుగా, అప్పుడు క్యూలో ఉన్న ఒక అబ్బాయి, పాపం భయపడుతూ అన్నాడు- నేను పూర్తిచేసిన ఫారం తీసికుంటాడో లేక రిజెక్టు చేస్తాడో- అని. అప్పుడు అతనికి చెప్పాను
వాడి మూడ్ బాగుంటే యాక్సెప్ట్ చేస్తాడూ,నీ అదృష్టం బాగోక వాడు ఇంట్లో దెబ్బలాడి వస్తే ఆ విసుపూ కొపం నీమీద చూపించి, ఏవో సిల్లీ కారణాలు చెప్పి రిజెక్టు చేస్తాడు అని. గవర్నమెంటులో ప్రతీ దానికీ ఓ డిస్క్రిషన్ అనేది ఉంటుంది. ప్రతీ రూలుకీ ఏదో ఒక ఎక్సెప్షన్ ఉంటుంది.కానీ ఎవడూ దాన్ని అత్యవసర పరిస్థితిలో తప్ప ఉపయోగించరు.ప్రతీ విషయంలోనూ ఉపయోగించేస్తే ఇంక ఆ రూల్స్ ఎందుకూ? ముందర దబాయించేస్తారు, మనం కొద్దిగా ఓపిక వహించి,మీ పై అధికారి దగ్గరకు వెళ్తానూ అనండి, దారిలోకి వస్తాడు. వచ్చిన గొడవల్లా ఏమిటంటే ఈ గొడవలన్నీ పడ లేక, ఎలాగోలాగ పని పూర్తయితే చాలూ అనుకొని, వాడికి తృణమో పణమో ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తారు. ఇదీ బాగుందే అనుకుని వాడుకూడా ఈ చిరుతిళ్ళకి అలవాటు పడిపోతాడు. అలాగని ప్రతీ ప్రభుత్వ కార్యాలయంలోనూ అలాగే ఉండదు. ప్రతీ చోటా కలుపుమొక్కలుంటాయి. వీరి ధర్మమా అని మొత్తం డిపార్ట్మెంటుకి చెడ్డ పేరొస్తుంది.

    ఆ మధ్యన, పే కమిషను వచ్చిన తరువాత, ప్రభుత్వోద్యోగులకి జీతాలు రెండు మూడింతలు పెరిగాయి. మా ఫ్రెండొకరు, ‘చూశారా, మనం అంతంత తక్కువ జీతాల్తో రిటైరయ్యామూ, ఇప్పుడు మన గ్రేడ్ వాడికి మూడింతలు పెరిగిందీ’అని.అప్పుడు నేనన్నానూ,’ మాస్టారూ, వాళ్ళు పనిచేసో, చెయ్యకో ప్రొద్దుటనుండి ఎనిమిది గంటలు కూర్చుంటున్నారూ, పైగా వాడి పైవాడికి సమాధానం చెప్పుకోవాలీ, మన సంగతి ఏమిటీ, ఏ పనీ చేయకుండానే ఎంతో కొంత ఇస్తున్నారుకదా, అదికూడా ఇదివరకటికంటే ఎక్కువే. దేనికైనా సంతృప్తనేది ఉండాలీ, అంతేకానీ అవతలివాడిని చూసి ఏడవకూడదూ’అని. నేను రైటేనంటారా? ?

%d bloggers like this: