బాతాఖాని-లక్ష్మిఫణి కబుర్లు-అతి జాగ్రత్తలు !


    మా అమ్మాయి ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడల్లా చూస్తూంటాను-మనవరాలు(11 ఏళ్ళు), మనవడు(6 ఏళ్ళు) చేతుల్లో అవేవో ఐ ఫోన్లో ఏవో పెట్టుకుని, చెవుల్లో ఇయర్ ఫోన్లు పెట్టుకుని వాళ్ళ లోకంలో వాళ్ళుంటూంటారు. మధ్య మధ్యలో ఏవేవో
కదుపుతూ వగైరా.నాకైతే జన్మలో ఇలాటి gadgets వాడడం వస్తుందనుకోను! ఈ సారి చెప్పేశాను- నేను వాళ్ళతో కబుర్లు చెప్పడానికి వచ్చినప్పుడు మాత్రం వాటిని ఉపయోగించొద్దని ( కారణం మరేమీ కాదు-అంత చిన్నపిల్లలు ఠక్ ఠక్ మని ఉపయోగించేస్తూంటే, నాలాటివాడికి అదో రకమైన కాంప్లెక్స్ వచ్చేస్తుంది!).

  ఇప్పుడంటే ఇవన్నీ ఇప్పుడంటే part of day to day life అయ్యాయి కానీ, పదేళ్ళ క్రిందట క్రెడిట్ కార్డులూ, డిజిటల్ డైరీలూ,సెల్ ఫోన్లూ కొత్తగా వచ్చినప్పుడు, మేము పడ్డ తిప్పలు ఎవరితో చెప్పుకోము? అవన్నీ, కావాలని తెచ్చున్నవే గా! వాడెవడో బ్యాంకు వాడు, ఫాక్టరీ గేటు బయట ఓ ‘పందిరి’ వేసికుని, దాంట్లో ఓ ఇద్దరు ముగ్గురు కుర్రాళ్ళు వచ్చేపోయేవారిని పిలిచి ఆ క్రెడిట్ కార్డుల గురించి చెప్తూ,ఏవేవో కాగితాలమీద సంతకాలు పెట్టిస్తూంటే, ఏమిటో చూద్దామని నేనూ వెళ్ళాను! నా జీతం వివరాలూ వగైరా తీసికుని, ఓ ఫారం మీద నా సంతకం చేయించుకుని పొమ్మన్నాడు!

    ఓ పదిహేను రోజుల తరువాత, ఓ కొరియర్ వాడొచ్చి సంతకం చేయించుకుని ఓ కవరు నా చేతిలో పెట్టి పోయాడు. కొరియర్ వాడు మా ఇంటికి రావడం అదే మొదటిసారేమో మంచి హుషారుగా ఉంది! అప్పటిదాకా టెలిగ్రాముల వాళ్ళూ, పోస్ట్ మాన్లేకదా!బుధ్ధిమంతుడిలా ఆ కవరులో ఉన్న వివరాలూ అవీ చదివి, వాళ్ళు పంపిన బుచ్చి plastic card దానికో పోచ్చీ,అబ్బో బావుందే అనుకున్నాము.దుకాణాలకి వెళ్ళినప్పుడు, డబ్బుల బదులుగా ఈ కార్డ్ చూపించి,వాడేదో దేంట్లోనో పెట్టి తిప్పి, ఓ కాగితం వస్తే దానిమీద ఓ సంతకం పడేస్తే చాలుట. బ్యాంకు వాడే మన తరపున డబ్బులు కడతాడుట.అప్పటిదాకా instalments లో సరుకులు కొన్న ‘ప్రాణులు’ కదా మనం, ఇదీ బాగానే ఉందనుకున్నాము!

   వచ్చిన గొడవల్లా మొదటిసారి ఈ కార్డు ఉపయోగించడానికి వెళ్ళినప్పుడే- ఆ కొట్టువాడు మనల్ని నమ్ముతాడో లేదో, మన మొహాలు ( మధ్య తరగతి కళతో) చూసి, వీడా, వీడి మొహానికో క్రెడిట్ కార్డా అంటాడేమో.. సవాలక్ష అనుమానాలు! ఎందుకైనా మంచిదని పర్సులో సరిపడేటంత డబ్బూ ( ఆ కొట్టువాడి ముందర వీధిన పడకుండా!) వేసికుని, కొట్టుకెళ్ళి,మొత్తానికి మొదటి పర్చేజ్ చేశాను. మరీ ఆ బ్యాంకు వాడు credit limit వేలల్లో ఇచ్చినా, బుధ్ధిమంతుడిలా వందల్లోనే ఖర్చుపెట్టి, ఆ నెలాఖరున ఆ బ్యాంకు వాడి డ్రాప్ బాక్స్ లో ఓ చెక్కు పడేసి పని పూర్తిచేశాను.ఆ తరువాత ఇంకో బ్యాంకు వాడుకూడా ఇచ్చాడు. వాటినే గత 10 సంవత్సరాలనుండీ వాడుతున్నాను. రిటైరయిన తరువాత, ‘నీకు పే స్లిప్పు లేదూ, కార్డు ఇవ్వం ఫో’అంటున్నారు!

    ఇంక మా ఫ్రెండు బర్త్ డే కి ఓ digital diary ఇచ్చాము (కొత్తగా మార్కెట్ లోకి వచ్చింది కదా అని). తీరా కొన్నాక దాన్ని వాడ్డం మాకూ తెలియదు, ఆ పుచ్చుకున్నాయనకీ తెలియదు!కొట్టువాడన్నాడూ, దీంట్లో టెలిఫోన్ నెంబర్లు సేవ్ చేసికోవచ్చూ అని. అయినా అతి జాగ్రత్తతో, ఓ చిన్న పుస్తకంలో అలవాటు ప్రకారం,నెంబర్లన్నీ నోట్ చేసి పెట్టుకోవడం మాత్రం మానలేదు!అలాగే సెల్ ఫోన్లొచ్చినప్పుడు- ఏ హైదరాబాద్దేనా మాట్లాడాలంటే, బయటికెళ్ళి గట్టిగా అరుస్తూ మాట్లాడడం ( అటూ ఇటూ తిరుగుతూ), అవతలివాడికి వినబడకపోతే అనుకుంటూ..

   ఈ సందర్భంలో క్రిందటేడాది రాజమండ్రీ లో Broad Band తీసికున్నప్పుడు జరిగినది- బి.ఎస్.ఎన్.ఎల్ వాళ్ళ తో రిజిస్టరు చేసికున్నతరువాత, మన కనెక్షన్ ఎక్టివేట్ చేయడానికి ఆలశ్యం అయితే, అక్కడి జి.ఎం గారికి కంప్లైంటు చేస్తే, ఆయనన్నారూ, మీ వివరాలు నా పి.ఏ. కి ఇవ్వండీ అని చెప్పారు.నా వివరాలన్నీ చెప్పాక ఆ అమ్మాయంటుందీ ” బ్రాడ్ బాండ్ యాక్టివేషను బెంగళూరు నుండి అవాలండి, దూరం కదా టైము పట్టొచ్చూ” అని!’మా తల్లే నాకంటే వెర్రివెధవ దొరకలేదా, నీ జ్ఞానం పంచుకోడానికీ’ అనుకుని, ‘చూడు తల్లీ నువ్వేమీ బెంగుళూరు దాకా శ్రమ పడి వెళ్ళఖ్ఖర్లేదూ, ఓ మెయిల్ పంపమని చెప్పూ’అన్నాను! ఇప్పటికీ కొన్ని ఏ.టి.ఎం. సెంటర్లలో మన కార్డు పెట్టగానే అది కాస్తా లోపలికి వెళ్ళిపోతూంటుంది. నాకు చచ్చేంత భయం! అందుకే కార్డుని ఊరికే పెట్టి రాసే (swap) చేసే సెంటర్లలోకే వెళ్తాను! ఇవన్నీ ఈ తరం వాళ్ళకి వేళాకోళంగా ఉంటుంది. ఎవరి భయం వాళ్ళది బాబూ !

    అలాగే ఎప్పుడైనా ఈ మెయిల్స్ పంపినప్పుడు, అవతలివాళ్ళకి అందాయో లేదో అని మళ్ళీ ఫోను చేసి అడగడం, ఆఫీసుల్లో ప్రతీదీ డిజిటలైజ్ చేసినా, రెండో మూడో కాపీలు పెట్టుకోవడం! ఇవన్నీ ‘అతి జాగ్రత్త’ల్లోకే వస్తాయి. నెను పనిచేసేటప్పుడు ఓ స్నేహితుడుండేవాడు, అతను ఓ టైపు మిషీన్ దగ్గర కూర్చుని, ఓ కీ నొక్కడం, ఆ అక్షరం సరీగ్గా పడిందో లేదో తొంగి చూడడం !! The last one takes the cake ! అలా ఉంటాయండి అతి జాగ్రత్తలు! ఈ టపా మా ఇంటావిడ గుర్తుచేస్తే వ్రాసింది.Credit should go to her!

Advertisements

2 Responses

  1. as usual ga bavundandi post…kakapote maree 11yrs,6yrs ke ipod lu,,iphone lu alavatu ayipoyaaya?mundu mundu naa pillalu ela vuntaaro ani bayamestundandi.parents tho ,grand parents tho asalu matlade teerikuntundaa e kaalam pillalaki..ento,,nenu maree ati ga aalochistunnanemo…khsaminchandi,,edo anipinchindi raasesaanu…

    Like

  2. నిరుపమా,

    నా టపా నచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు. ఇంక అంత చిన్న పిల్లలకి అలాటి గాడ్జెట్స్ ఈయడం గురించి- దానికి కారణం peer pressure కూడా కావొచ్చు!మీ భయాలు చాలావరకు కరెక్టే.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: