బాతాఖాని-లక్ష్మిఫణి కబుర్లు-పుత్రోత్సాహం-3

    ఇదివరకటి రోజుల్లో అయితే చంటి పిల్లలకి ఏమైనా అస్వస్థత చేస్తే, ఇంట్లో ఉన్న పెద్దవాళ్ళు, వారి అనుభవం ఆధారంగా, ఏదో ఇంటి వైద్యం చేసేవారు. అంతదాకా ఎందుకూ, పసిపిల్లకి,సరీగ్గా జీర్ణం అవక, కడుపునొప్పితో ఏడుస్తూంటే, ఇంట్లోని ఏ పెద్దవాళ్ళో, శుభ్రంగా కాళ్ళు జాపేసికొని, చంటి పిల్లకి, ఆరారగా నూనెతో మర్దనా చేస్తే, ఓ అరగంటలో హాయిగా, కడుపు ఖాళీ అయి నవ్వుతూ కేరింతలు కొట్టేది. ఇప్పుడో అసలు నూనె మాట ఎత్తుతేనే చాలు, గయ్య్ మంటారు.ఇంక కడుపు మీద మర్దనా మాట దేముడెరుగు ! ఏమైనా అంటే, ఇప్పుడు మెడికల్ సైన్స్ బాగా అభివృధ్ధి చెందిందీ, నాటు వైద్యాలు చేయకూడదు,అంటారు.పాపం, ఆ పెద్దవాళ్ళు మొహం చిన్నబుచ్చుకుంటారు.ఇంకొంతమందైతే లాప్ టాప్ తెరిచేసి, నెట్ లో వెదికేసి,పసిపాప ఎందుకేడుస్తూందో, దాని వెనక ‘పాసిబుల్ ‘ కారణాలు ఏమిటో ,ఓ లెక్చర్ ఇచ్చేసి , ఇవతలి వారికి ‘జ్ఞానోదయం’ చేస్తారు.

పోనీ ,పెద్దవాళ్ళూ, ఏదో చెప్తున్నారూ అనుకోవచ్చుగా. వీళ్ళుమాత్రం పసిపిల్లని హింస పెట్టేస్తారా? అబ్బే, ‘పాత’ వాళ్ళకంటె, మనకే ఎక్కువ తెలుసూ,అని ఓ భావం.ఒకటి మర్చిపోతారు, ఆ పెద్దవాళ్ళే వీడిని అన్ని బాలారిష్టాలనుండీ కాపాడేరు ! ఒకసారి అనుభవం అయి ,లెక్చర్ విన్న తరువాత ఈ పెద్దాళ్ళూ, రంగంలోంచి తప్పేసుకుంటారు.అటు పసిపాప గుక్క పట్టి ఏడుస్తూంటే చూడాలేరూ, అలాగని వీళ్ళ మూర్ఖత్వానికి సమాధానమూ చెప్పలేరు.అంతే ‘జీవిత చక్రం’ అలా నడుస్తూనే ఉంటుంది.

ఈ బాలారిష్టాలన్నీ జయించి, ఆ పిల్లో, పిల్లాడో ‘ప్లే స్కూల్ ‘ స్టేజ్ కి వచ్చిన తరువాత ఉంటుంది, అప్పటికి ఆ చిన్న పిల్లో/పిల్లాడో ఈ పెద్దవాళ్ళకి చేరువౌతూంటాడు. ఈ సంగతి వాళ్ళకి ఎవరూ నేర్పరు. సహజంగా వచ్చేస్తుంది.ఎంతైనా రక్తసంబంధం కదా ! తల్లితండ్రుల మాట వినకుండా, ఈ పెద్దవాళ్ళ దగ్గరకు వాళ్ళ పిల్లలు రావడం వీళ్ళకు నచ్చదు.అయినా ఏదో మొహమ్మాటానికి కొంత సేపు నోరు మూసుకు కూర్చుంటారు. అయినా ఎన్నాళు ఇలాగ?

ఇంక ఆ పిల్లో పిల్లాడో ఈ తల్లితండ్రులకి ‘ ఆంఖో కా తారా’ ‘ట్వింకిల్ ఆప్ మై ఐ ‘ ఎట్సట్రా, ఎట్సట్రా….చెప్పానుగా వీళ్ళు తమ పిల్లల్ని ఎంతలా ప్రేమిస్తున్నారో,తమ చిన్నతనం లో ఏమేమి కోల్పోయారో, అవన్నీ తాము తమ ‘ఆంఖో కా తారా’ కి ‘వితౌట్ సెకండ్ థాట్ ‘ ఎలా ఇవ్వకలుగుతున్నారో, క్షణక్షణం గుర్తు చేస్తూ రోజులు గడుపుతూంటారు. ఒక్క విషయం చెప్పండి- వీళ్ళ అమ్మా నాన్నలు ఎలా పెంచారో వీళ్ళకి ఎలా తెలుస్తుందీ? ఆ చిన్న పిల్లతో అవీ ఇవీ కబుర్లు చెప్తూ, చివరికి సబ్జెక్ట్ ఎక్కడకు తెస్తారంటే–‘డాడీ,యు ఆల్సో గాట్ టాయిస్ లైక్ మీ,వెన్ యు వర్ ఆఫ్ మై ఏజ్?’ అనేదాకా.అప్పుడు ఈ పిల్ల తల్లితండ్రులు ‘చూడండి, మా పిల్లకి కూడా తెలిసింది, మీ నిర్వాకం’ అనే అర్ధం వచ్చేలా ఓ చూపు విసిరి,వాళ్ళ పాయింట్ రిజిస్టర్ అయింది కదా అని ఇంకో టాపిక్ లోకి వెళ్తారు.

మరి ఆరోజుల్లో చైనీస్ టాయ్ లు, బార్బీ లూ ఉండేవి కాదు. వీళ్ళు మాత్రం ఎక్కడినుండి పుట్టిస్తారూ? ఓ ఎర్ర చందనం బొమ్మో, తాటాకుతో చేసిన బొమ్మలో, మహా అయితే అబ్బాయికి కర్రతో దొల్లించుకోడానికి ఏ సైకిలు టైరో ఉండేవి. ఏ పుణ్య క్షేత్రానికో వెళ్ళినప్పుడు, చిన్న చిన్న తాటాకు బుట్టల్లో లక్క పిడతలూ.ఇంకొంచెం పెద్ద అయిన తరువాత, సిగరెట్టు పెట్టిలతో కుక్క బొమ్మా లాటివీ. ఏదో పండగొచ్చినప్పుడు కొత్త బట్టలూ, ఇంట్లో మగ పిల్లలు మరీ ఎక్కువైతే ఓకే తానులో బట్టలూ ! ఏ తీర్థానికో వెళ్ళినప్పుడు మిఠాయి కొమ్ములూ, జీళ్ళూ, కారప్పూసా–చిరుతిళ్ళు వీటికి మాత్రమే పరిమితం.అలాగని వాళ్ళూ ఏమీ పేచీ పెట్టేవారు కాదు.ఉన్న దానిలోనే హాయిగా ఆనందించేవారు. ఇక్కడ బాటం లైన్ ఏమిటంటే ‘ కంటెన్ట్ మెంట్’ అని నా ఉద్దేశ్యం.

ఇప్పుడు అలాగ కాదే.ఇంటి నిండా బట్టలూ, పెట్టి నిండా రకరకాల బొమ్మలూ.ఎలెక్ట్రానిక్కూ, మెకానికలూ ఒకటేమిటి మార్కెట్ లో దొరికే అన్ని రకాలూ ఇంట్లో ఉండాలి. ఈ చిన్న పిల్ల అమ్మయౌతే కొన్ని రోజులు ఆడుకుంటుంది పాపం, అదే అబ్బాయైతే ఆ బొమ్మ తన చేతికి వచ్చిన పావుగంటలో దానిని పీకి పందిరేస్తాడు.వందలూ, వేలూ పోసి తెచ్చిన బొమ్మ కాస్తా క్షణాల్లో
ముక్కలౌతుంది. తెచ్చే తాహతు ఆ తల్లితండ్రులకి ఉంది, దానిని ముక్కలు చేసే హక్కు ఆ పిల్లాడికి ఉంది.కానీ ఇంట్లో ఉన్న పెద్దవాళ్ళకి మాత్రం గుండె చెరువైపోతూంటుంది. ఏం అనకూడదూ
ఏదో ధైర్యం చేసి అన్నా కానీ ‘ పోనీ డాడీ, లెట్ హిం ఎంజాయ్, ఇప్పుడు కాకపోతే ఎప్పుడు ఆడుతాడూ’ అంటారు. ఇంట్లో ఉన్న పెద్దాయన ఏ రిటైర్డ్ టిచరో అయితే పాపం అలవాటు ప్రకారం
-‘ఆడుకోవడం అంటే విరక్కొట్టడం కాదురా అని వాడికి చెప్పొచ్చుగా’ అంటే, ‘మేం విన్నాంగా ఇన్నాళ్ళూ,వదిలేయండి’ అనేస్తారు. ఈ పెద్దాయన చేతిలో వందలాది పిల్లలు చదువులు నేర్చుకొని క్రమ శిక్షణతో పెద్ద అయ్యారు. కానీ ‘పెరటి మొక్క వైద్యానికి పనికి రాదు’ లేక ‘ ఘర్ కీ ముర్గీ దాల్ బరాబర్’ అనుకోవడం తూర్పు కి తిరిగి దండం పెట్టడం!…ఇంకా ఉంది.

బాతాఖాని-లక్ష్మిఫణి కబుర్లు–కోనసీమ లో ప్రభల తీర్థం

Prabhala teertham

Read it here

ప్రభల తీర్థం గురించి, ‘సాక్షి ‘ లో ప్రచురించిన వ్యాసం

%d bloggers like this: