బాతాఖానీ ఖబుర్లు —18


                                                            

          ఆ మర్నాడు మా కజినూ, అవబోయే మామగారు వస్తారో రారో అని రాత్రంతా ఆదుర్దాయే. ఏ మైతేనే మర్నాడు పొద్దున్నే మా కజిన్ ముందర వచ్చాడు, తండ్రీ కూతురూ విడిగా వచ్చారు. ముగ్గురు కలసి వస్తే పని అవదని. వాళ్లిద్దరూ మా అమ్మమ్మ గారింటికి భోజనానికి ఉండిపోయారు ( మా ఇంట్లో భోజనం చేయకూడదు ట ). మా అమ్మమ్మ గారు ఆ అమ్మాయితో నేను చెప్పినవన్నీ వివరంగా మాట్లాడారుట ( ఆ సంగతి ఆవిడ తరువాత చెప్పారు). ఏమైతేనే మొత్తనికి నా పెళ్ళి అవబోయే సూచనలు కనిపించాయండి. ఆ అమ్మాయి మా ఇంటికి వచ్చింది. ఏదైనా మాట్లాడుదామంటే ఏమనుకొంటారో అని భయం. అందరూ మాట్లాడుకొన్నదేమంటే ముహూర్తాలు ఎప్పుడూ అని, అదికూడా నాకు గాలిలో వినిపించింది, ( నాతోటి ఎవరైనా మాట్లాడితేనా!!). మొత్తానికి ” ఫణిగాడు పెళ్ళికొడుకాయనే ” అని పాడేసుకొన్నాను. అన్నవరం లో పెళ్ళి చేయడానికి నిశ్చయించారు.ఫిబ్రవరి 28 వ తారీకున. మా ఫ్రెండ్స్ అందరికీ  ఉత్తరాలు రాసెశాను. మానాన్నగారు కూడా చుట్టాలందరికీ కార్డ్లు రాసేశారు. పర్వాలేదూ, నేనూ ఓ ఇంటివాడనౌతున్నాను అనుకొన్నాను. మా అవబోయే మామగారు ఓ రెండు రోజులైన తరువాత వచ్చి ఉంగరానికి సైజు తీసికొన్నారు.  వాళ్ళైతే కార్డ్లు కూడా ప్రింట్ చేయించారు ( మాకంటే చాలా మెరుగు!! ) అప్పడికి నాకు గ్యారెంటీ వచ్చింది పెళ్ళి అవుతుందీ అని.

                                                            

         ఒ వాన్  పిఠాపురం దాకా  మాట్లాడుకొన్నాము. అక్కడ మా పెద్దన్నయ్య గారు ప్రిన్సిపాల్ గా పనిచెసేవారు. అక్కడ స్నాతకం చేసికొని ఆ సాయంకాలానికి  అన్నవరం  వెళ్ళేటట్లు ప్రోగ్రామ్. మేము అమలాపురం నుంచి    ఆ వాన్లో వస్తూన్నప్పుడు కాకినాడ లో ఏదో బంధ్ వ్యవహారాలు అవుతున్నాయి. అన్ని వాహనాలూ ఆపేస్తున్నారు. మాదికూడా ఆపేశారు. ఇదెక్కడి గొడవరా బాబూఅనుకొన్నాను.  అవక అవక నాకు పెళ్ళి అవుతూంటే ఇన్ని విఘ్నాలా ?

                                                           

       ఎలాగైతేనే సాయంత్రానికి అన్నవరం చేరామండీ. పెళ్ళికూతురు వాళ్ళు వస్తారో రారో అని భయం, ఏదైనా ఆఖరి నిమిషం లో ఆలోచించి ఈ సంబంధం ఎందుకూ, చూస్తూ చూస్తూ అలాంటి పిల్లాడికి ఇవ్వడం ఎందుకూ అనుకొని ఏమైనా మనస్సు మార్చుకొన్నారేమో, అన్నీ అనుమానేలే.చెప్పానుకదండీ  జీవితం లో  నాలాంటివాడిని ఏ అమ్మాయైనా మనస్సారా ఒప్పుకొని వివాహం చేసికొంటుందని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు.

                                                            

     ఇంతట్లో ఎవరో వచ్చి చెప్పారు పెళ్ళివారు వచ్చేరని. అమ్మయ్య వచ్చేరురా బాబూ అనుకొని ఆ భగవంతుడికి మనసారా ఓ నమస్కారం పెట్టుకొన్నాను. ఎవరో వచ్చి మా ఇద్దరినీ దేవస్థానం ఆఫీస్ లోకి తీసికెళ్ళారు సంతకాలు చేయించడానికి. సో..సెకండ్ స్టేజ్ దాటేశామన్న మాట.  మా పెళ్ళి చూడడానికి మా పెదనాన్నగారొకరు వచ్చారు, ఆయన ముక్కామల లో ఉంటారు. యజ్ఞాలు చేసినాయన, ఎప్పుడూ ఊరు వదలి బయటకు వెళ్ళరు. అలాంటి ఆయన మా పెళ్ళికి రావడం నా అదృష్టం గా భావిస్తాను. మా పెళ్ళి చేయించే పురోహితుడిని ఆయన ఇంటర్వ్యూ చేయడం మొదలెట్టారు, ( అతనికి పెళ్ళి మంత్రాలు వచ్చునో లేదో తెలిసికోవడానికి ). ఇన్ని టెన్షన్ ల మధ్య ఏమైతేనే మా పెళ్ళి ఫిబ్రవరి 28, 1972 నాడు శ్రీ సత్యనారాయణ స్వామి వారి సన్నిధి లో శాస్త్రోక్తం గా అయిందండీ.

                                                         

     ఒక విషయం చెప్పండి–ఆ రోజుల్లో సుధామూర్తి గారు వ్రాసిన ” మహాస్వేత ” పుస్తకాలు లేవు,ఎ విషయమూ నేను కానీ, మా అమ్మమ్మ గారు కానీ దాచలేదు. ఆ అమ్మాయి మనసా, వాచా నన్ను నన్నులాగ స్వీకరించి నా జీవితం లోకి ప్రవేశించింది. నా అంత అదృష్టవంతుడు ఎవరైనా ఉంటారా ఈ ప్రపంచం లో!!  ఏ నాడూ నాకున్న తెల్ల మచ్చల గురించి ప్రస్తావన తీసుకురాలేదు. తరువాత శరీరం అంతా వ్యాపించింది. అయినా ఎటువంటి సందేహం లేకుండా తనకు తాను పూర్తిగా నాకు ఒక స్ఫూర్తి గా నిలిచి నాకు ఒక కొత్త జీవితాన్నిచ్చింది.. భగవంతుడిని నేను ప్రతీ రోజూ ప్రార్ధించేదేమంటే తనకి అన్నివేళలా శుభం కలగ చేయమని. నాకేమైనా పర్వాలేదు, తనుమాత్రం ఆనందం గా ఉండాలి.

                                                     

      ఇప్పడికి 37 సంవత్సరాలు పూర్తి అయ్యాయండీ. ఇన్ని సంవత్సరాలలోనూ మేము ఏదో ఐడియల్ కపుల్ లాగ ఉన్నామనడం లేదు. చిన్న చిన్న దెబ్బలాటలూ అన్నీ ఉన్నాయి. ఆలోచిస్తే చాలా సందర్భాలలో నేనే తప్పు చేశానని. కానీ ఆ ఉద్రేకం లో ఒప్పుకోముగా. అదే నా బలహీనత.

    I am proud of my wife.

Advertisements

2 Responses

  1. ఆ అమ్మాయి మనసా, వాచా నన్ను నన్నులాగ స్వీకరించి నా జీవితం లోకి ప్రవేశించింది. నా అంత అదృష్టవంతుడు ఎవరైనా ఉంటారా ఈ ప్రపంచం లో!!

    Not just for this marriage and your better half. Even for your job, Sri Sastri garu’s help, your friends in Pune, and now your entire life seems to be completely arranged by God and you are the luckiest. There is no question about it. In one of your previous births, you paid for them and they are repaying it back to you. Or they are paying you now and guess what? You owe them big time from now on. 😉

    Like

  2. samanyudu garu,
    There is absolutely no doubt about it.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: